Katolicy.eu

Pielgrzymka Jana Pawła II do Ameryki Północnej w 1993 r.

 

         9.08.1993 r. Jan Paweł II wylądował w stolicy Jamajki  Kingston rozpoczynając swoją 60 podróż apostolską. Podczas powitania na lotnisku powiedział: Prośmy Boga, by zagoiły się wreszcie rany zadane przez doświadczenie przeszłości i by wszyscy zgodnie pracowali, w duchu pełnego poszanowania ludzkiej godności, budując przyszłość, w której sprawiedliwość, pokój i solidarność nie pozostawią już miejsca na nienawiść i dyskryminację.

         Szczególnie wzruszającym punktem pielgrzymki była wizyta Namiestnika Chrystusowego w Domu Ubogich prowadzonym przez siostry Matki Teresy z Kalkuty. Kulminacyjnym punktem pobytu na Jamajce była odprawiona10.08.1993 r. Msza św. na Stadionie Narodowym. Podczas przemówień papież podkreślał rolę pierwszych misjonarzy i misjonarek, które przybyły na Jamajkę. Podkreślał także rolę świeckich w głoszeniu Dobrej Nowiny przez co kształtują społeczeństwo oparte na takich wartościach jak sprawiedliwości, miłości i pokoju.

                   11.08.1993 r. Jan Paweł II przybył do Meksyku. Tego samego dnia odprawił w Meridzie Mszę św. dla Indian wiernych diecezji Jukatan. W homilii której słuchał milion wiernych papież mówił o nowej ewangelizacji, o poszanowaniu godności osoby ludzkiej poprzez zachowywanie pierwszeństwa osoby nad rzeczą oraz sumienia prawego nad myśleniem utylitarystycznym.

                   Następnego dnia Jan Paweł II przybył do sanktuarium maryjnego w Izamal, wzniesionym na fundamentach piramidy Majów. Oczekiwało tu na niego 4 000 przedstawicieli społeczności indiańskich z całej Ameryki Łacińskiej. Jan Paweł II powiedział przybyłym: Prostota, pokora, umiłowanie wolności, gościnności, solidarności, przywiązanie do rodziny, bliski kontakt z naturą i zmysł kontemplacji – oto wartości, które przetrwały w pamięci rdzennych mieszkańców Ameryki, a dziś są ważną częścią wspólnego dziedzictwa latynoamerykańskiego. Zachęcam was, byście ze słuszną dumą zachowali kulturę swych przodków.

         Z Meksyku Jan Paweł II odleciał do Denver w USA, gdzie 10.08.1993 r. rozpoczęły się VIII Światowe Dni Młodzieży. Powitał go tu prezydent USA Bill Clinton. W przemówieniu powitalnym papież powiedział: Doznaję szczególnej radości przybywając do Ameryki na obchody Światowego Dnia Młodzieży. Naród, który z perspektywy historycznej sam jest jeszcze młody, gości dziś młodych ludzi z całego świata, zgromadzonych tu, aby podjąć poważną refleksję na temat życia: życia ludzkiego, które jest cudownym darem ofiarowanym przez Boga każdemu z nas, i życia transcendentnego, którym nasz Zbawiciel Jezus Chrystus obdarowuje tych, co wierzą w Jego imię.

      Z lotniska Ojciec Święty udał się na spotkanie z młodzieżą. Swoich młodych słuchaczy Biały Pielgrzym zachęcał:, podejmijcie wyzwanie, które stawia przed wami Denver:

- podążajcie za krzyżem;

- idźcie na poszukiwanie Boga, gdyż możecie Go znaleźć także w sercu nowoczesnego miasta;

- odkrywajcie Go w młodych ludziach pełnych nadziei i szlachetnych ideałów;

- pozwólcie, by ogarnęło was tchnienie Ducha Świętego, obecnego w różnych rasach i kulturach;

- trwajcie zjednoczeni w wyznawaniu Chrystusa jako Drogi, Prawdy i Życia każdego człowieka (por. , 5 kwietnia 1993 r.) (…)

       Pierwszą mszę św. dla uczestników Międzynarodowego Forum Młodzieży Jan Paweł II odprawił w Katedrze Niepokalanego Poczęcia w Denver 14.08.1993 r. W homilii papież apelował: Wiemy, że Chrystus nigdy nie opuszcza swego Kościoła. W czasach takich jak nasze, gdy wielu ludzi zatraciło poczucie fundamentalnych prawd i wartości, na których powinni oprzeć swoje życie i poszukiwanie wiecznego zbawienia, gdy wielu katolikom grozi utrata drogocennej perły wiary, gdy brak jest kapłanów, sióstr i braci zakonnych, którzy służyliby oparciem i przewodnictwem, gdy zbyt mało jest zakonników całkowicie oddanych kontemplacji, świadczących wobec ludzi o absolutnym pierwszeństwie Boga - musimy wiedzieć, że Chrystus kołacze do wielu serc, szukając ludzi takich jak wy, młodych, aby posłać ich do swojej winnicy, gdzie czeka ich obfite żniwo.

         Wieczorem Jan Paweł II czuwał z młodzieżą na terenie Cherry Creek State Park w Aurorze. Biskup Rzymu tłumaczył: Właśnie teraz, gdy dzięki postępowi nauki i medycyny możliwa jest coraz skuteczniejsza ochrona zdrowia i życia, coraz poważniejsze niebezpieczeństwa zagrażają życiu. Żąda się uznania aborcji i eutanazji - a więc rzeczywistego zabójstwa prawdziwej ludzkiej istoty - za i za dopuszczalne rozwiązania - problemów osobistych i społecznych. Mordowanie niewinnych istot nie staje się aktem mniej grzesznym ani mniej niszczycielskim przez to, że dokonywane jest w sposób legalny i naukowy. We współczesnych metropoliach życie ludzkie - największy dar Boży i podstawowe prawo każdej osoby, fundament wszystkich innych praw - często traktowane jest co najwyżej jako towar, którym można swobodnie rozporządzać, handlować i manipulować.(…)  Narkomania, alkoholizm, pornografia i rozwiązłość, przemoc: oto kilka wielkich problemów, wymagających poważnej reakcji całego społeczeństwa, w każdym kraju i na płaszczyźnie międzynarodowej. Ale są to też osobiste tragedie, na które trzeba reagować przez konkretne akty międzyludzkiej miłości i solidarności, przez głębokie uświadomienie sobie własnej odpowiedzialności wobec Boga, wobec bliźnich i wobec swojego sumienia. Jesteśmy stróżami naszych braci! (por. Rdz 4, 9).

      Mszę św. na zakończenie 8 światowych dni młodzieży Jan Paweł II odprawił w Cherry Creek State Park 15.08.1993 r. W homilii papież Słowianin zachęcał 700,000 przybyłych ze 100 krajów: Młodzi Pielgrzymi, Chrystus potrzebuje was, aby oświecić świat i ukazać mu <ścieżkę życia> (Ps 16 [15], 11). Wasze zadanie polega na tym, aby , które Kościół mówi życiu, wyraziło się w konkretnym i skutecznym działaniu. Walka potrwa długo i wymagać będzie udziału każdego z was. Oddajcie swoją inteligencję, swoje talenty, swój entuzjazm, zdolność współczucia i męstwo na służbę życiu! Nie lękajcie się. Wynik bitwy o Życie jest już przesądzony, choć nadal trzeba walczyć z przeważającymi siłami i wiele cierpieć.

       Przed końcowym błogosławieństwem Ojciec Święty pożegnał młodzież w języku angielskim, hiszpańskim, włoskim, francuskim, niemieckim, portugalskim, rosyjskim, litewskim, chorwackim, arabskim, tagalog, suahili, koreańskim i wietnamskim. Po polsku powiedział m.in.: Bądźcie autentycznymi apostołami życia, które przyniósł Chrystus! Nasza Ojczyzna, która przeżywa okres historycznych przemian, takich apostołów życia bardzo potrzebuje!.

       Abp James Stafford, gospodarz spotkania tak je ocenił: Obecność Ojca świętego uczyniła więcej dla ewangelizacji w imię Chrystusa niż jakiekolwiek inne wydarzenie w dziejach naszego Kościoła. (…) Jan Paweł II zostawił nam wezwanie do nadziei, do miłości, byśmy budowali cywilizację sprawiedliwości i miłości.

         16.08.1993 r. Jan Paweł II powrócił do Watykanu.