Katolicy.eu

Jan Paweł II Gruzja

      5.11.1999 r. Sługa Boży Ojciec Św. Jan Paweł II rozpoczął swą 89. podróż apostolską, której trasa wiodła do stolicy Indii i do Gruzji. 8.11.1999 r. Jan Paweł drugi odleciał z Indii i po 5 godz. i 30 min. lotu wylądował na lotnisku Tbilisi w stolicy Gruzji, kraju obchodzącego 3 000-lecie istnienia. Głowę Kościoła na lotnisku powitali m.in. prezydent Eduard Szewardnadze, przedstawiciele rządu, korpus dyplomatyczny, prawosławny Katolikos-Patriarcha całej Gruzji Eliasz II. Temperatura na lotnisku była o 20 stopni niższa niż w Indiach, wiał silny wiatr. Prezydent i Katolikos-Patriarcha wygłosili krótkie przemówienia powitalne. Podkreślając bezprecedensowy charakter wizyty Papieża w Gruzji i na Kaukazie, prezydent stwierdził, że «agenci imperializmu i totalitaryzmu nie zdołali stłumić przywiązania gruzińskiego narodu do świętych ideałów wolności, sprawiedliwości i tolerancji ani wiary w Boga». Patriarcha powiedział, że «Gruzja zawsze starała się umacniać swoje więzi ze światem chrześcijańskim i to pragnienie jest bardzo silne także dzisiaj». Jan Paweł II w swoim przemówieniu powiedział: „Stając po raz pierwszy na ziemi gruzińskiej, odczuwam podziw dla długiej i chwalebnej historii chrześcijaństwa w tym kraju, które sięga początków IV w., gdy głosiła je tu św. Ninona, oraz okresu panowania króla Wachtanga Gorgasala u schyłku V stulecia. Od tamtych czasów na glebie chrześcijaństwa kwitła tu w kolejnych stuleciach gruzińska kultura, zwłaszcza w klasztorach; Kościół zaś stał się strażnikiem tożsamości narodowej, tak często zagrożonej”.

Z lotniska Jan Paweł II w towarzystwie Eliasza II udał się do domu Caritas, który na czas pobytu w Gruzji stał się jego rezydencją. Budowę domu zakończono tuż przed przyjazdem Ojca Świętego, a przeznaczony jest on dla ubogich i bezdomnych. O 17.30 Jan Paweł II spotkał się w siedzibie patriarchatu z Katolikosem-Patriarchą i członkami Świętego Synodu Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego. W części oficjalnej spotkania Katolikos-Patriarcha i Papież wygłosili do zgromadzonych przemówienia. Papież poświęcił swoje wystąpienie problematyce ekumenicznej, natomiast wypowiedź Patriarchy skupiona była wokół takich zagadnień, jak pokój na świecie i w regionie Kaukazu, walka z terroryzmem, problem uchodźców.

Z siedziby patriarchatu Ojciec Święty w towarzystwie Katolikosa-Patriarchy udał się do katedry patriarchalnej w Mechecie, pochodzącej z XI w., gdzie według miejscowej tradycji przechowywana jest szata Chrystusa. W katedrze oczekiwało Papieża duchowieństwo prawosławne, mnisi i wierni. Chór katedralny powitał gościa śpiewem pieśni liturgicznych. Katolikos-Patriarcha i Ojciec Święty wygłosili przemówienia. Na zakończenie spotkania Jan Paweł II i Eliasz II podpisali wspólną deklarację w sprawie pokoju w świecie i na Kaukazie.

Następnego dnia o 9 rano w domu Caritas odbyła się skromna uroczystość poświęcenia budynku i znajdującej się w nim kaplicy. Ojciec Święty podkreślił znaczenie dzieł miłosierdzia i chrześcijańskiej solidarności, których przykładem ma być to miejsce. Budynek otrzymał nazwę «Domu dla ubogich» i został przekazany administratorowi apostolskiemu Kaukazu. Prowadzenia domu podjęło się Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości, założone przez Matkę Teresę z Kalkuty.

Centralnym punktem wizyty w Gruzji była Msza św. celebrowana przez Jana Pawła II w Pałacu Sportu, w której uczestniczyli prezydent Eduard Szewardnadze, przedstawiciele rządu i korpusu dyplomatycznego oraz rzesze wiernych z całego niemal Kaukazu. Byli wśród nich katolicy obrządku łacińskiego, ormiańskiego i chaldejskiego oraz przedstawiciele innych wyznań i religii. Nie zabrakło również Polaków i osób polskiego pochodzenia z Gruzji, Armenii i Azerbejdżanu. «Pozdrawiam serdecznie moich rodaków mieszkających w Gruzji — powiedział do nich Ojciec Święty. — Wielu z was przyjechało do Tbilisi z bardzo daleka. Cieszę się bardzo waszą obecnością i ze wzruszeniem wam dziękuję». W czasie liturgii posługiwano się językiem gruzińskim, angielskim, ormiańskim, rosyjskim, azerskim i asyryjskim. Papież wygłosił po włosku homilię, która była tłumaczona na gruziński. Apelował w niej: „Stajecie dzisiaj w obliczu sytuacji bardzo niejednolitej — z jednej strony zmagacie się z ubóstwem, a z drugiej z pokusą konsumpcyjnego sekularyzmu. Nie traćcie ducha! Światło i moc Ewangelii niech kierują waszymi krokami. Okazujcie zawsze wielkoduszność tym spośród was, którzy potrzebują pomocy, jak już czynicie za pośrednictwem Caritas i innych chwalebnych form solidarności. Wiem, jak wysoko naród gruziński ceni ludzi pełniących tę posługę miłosierdzia, którzy działają dla dobra wszystkich, nie czyniąc żadnych różnic, ale kierując się jedynie rzeczywistymi potrzebami. Z pomocą chrześcijańskiej nauki społecznej kształtujcie ludzi uczciwych i kompetentnych, gotowych działać w sferze społecznej i politycznej dla wspólnego dobra”.

O 16.45 Jan Paweł II przybył do siedziby władz Gruzji, aby spotkać się prezydentem państwa Eduardem Szewardnadze. Odbył z nim prywatną rozmowę, po czym nastąpiła wymiana darów oraz prezentacja bliskich współpracowników prezydenta i jego rodziny. W siedzibie władz państwa odbyło się też spotkanie z ludźmi kultury, nauki i sztuki, w którym wziął udział również Katolikos-Patriarcha. Obecny był także prezydent Szewardnadze, który w improwizowanym przemówieniu podziękował Papieżowi za myśli zawarte w jego przemówieniu, które — jak stwierdził — „będą miały wielkie znaczenie dla Gruzji nowego stulecia».

Przed opuszczeniem Gruzji Ojciec Święty zatrzymał się na krótką modlitwę w kościele Świętych Piotra i Pawła w Tbilisi, jedynym kościele katolickim, jaki pozostał otwarty przez cały okres komunizmu. Do kościoła uczęszczali w przeważającej części Polacy mieszkający w Tbilisi, stąd jest on powszechnie znany jako «kościół polski». Wygłoszone tu przemówienie zakończył: „Drodzy przyjaciele, na progu trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa Kościół w Gruzji, uwolniony już od dawnych ograniczeń, niech patrzy w przyszłość z nową nadzieją i swoją pracą stara się przybliżyć nową wiosnę Ewangelii! Niech każdy będzie świadkiem Chrystusowego pokoju, niech stara się pogłębiać porozumienie i dialog, zwłaszcza z braćmi i siostrami prawosławnymi. Zawierzając katolicką wspólnotę Kaukazu miłościwemu wstawiennictwu Maryi, Matki Kościoła, proszę Boga o obfite błogosławieństwo dla was i dla waszych rodzin”.

Uroczystość pożegnania Jana Pawła II odbyła się na lotnisku w Tbilisi z udziałem prezydenta, Katolikosa-Patriarchy, administratora apostolskiego, ordynariusza katolików obrządku ormiańskiego oraz liczne grupy wiernych.

Samolot indyjskich linii lotniczych z Ojcem Świętym i osobami towarzyszącymi na pokładzie wystartował z Tbilisi o godz. 19.45 i po ponad 4 godzinach lotu wylądował na rzymskim lotnisku Ciampino. Do Watykanu Jan Paweł II powrócił ok. godz. 22.

17.11.1999 r., podczas audiencji generalnej, Jan Paweł II tak ocenił swoją podróż do Gruzji: „Dzisiaj, po siedemdziesięciu latach prześladowania przez sowiecki komunizm, kiedy to wielu męczenników prawosławnych i katolickich dało heroiczne świadectwo swojej wiary, mała, ale pełna zapału wspólnota katolicka Kaukazu ożywia się stopniowo i umacnia swoje struktury. Radość na twarzach kapłanów, zakonników i świeckich, zgromadzonych liczniej niż oczekiwano na Mszy św. w Pałacu Sportu w Tbilisi, jest znakiem niezawodnej nadziei na przyszłość Kościoła w całym regionie”.