Katolicy.eu

Jan Paweł II - Indie

 

         O genezie podróży apostolskiej Jana Pawła II do Indii tak pisał Marek Latasiewicz: Podróż do kraju, w którym chrześcijanie stanowią znikomy procent ogółu mieszkańców – ok. 2,5% - rodziła pewne obawy. Jednocześnie jednak była wyrazem szacunku  Papieża dla narodu indyjskiego, jego kultury i religii, albowiem Kościół katolicki funkcjonuje tam, w symbiozie z innymi wyznaniami od 2 000 lat. Dzieje Kościoła w Indiach – jak głosi tradycja – sięgają czasów apostolskich. W 52 r. przybył tam św. Tomasz, prowadził działalność misyjną i w Madrasie poniósł śmierć męczeńską. Jest on uważany za założyciela Kościoła lokalnego w Indiach.

31.01.1986 r. Jan Paweł II przybył do Indii. Następnego dnia w New Delhi zawierzył miejscową archidiecezję Najświętszemu Sercu Pana Jezusa oraz odprawił Mszę św. na  stadionie Indiry Gandhi. Tego samego dnia przybył  także do Raj Ghat, miejsca, w którym spalono ciało Gandhiego i jego prochy wrzucono do małej rzeczki. Zgodnie z obyczajem, zdjął buty, pomodlił się przy płycie, po czym posadził drzewko mango. W tym narodowym sanktuarium powtórzył słowa Ojca Indii: „– Zwyciężajcie nienawiść miłością, nieprawdę – prawdą, przemoc – cierpieniem”.

         2.02.1986 r. W Palam do Ranczi Ojca Świętego powitał duchowy i polityczny przywódca Tybetu Dalaj Lama. Mnich owinął swoją i papieską dłoń białą taśmą w geście braterstwa, po czym nastąpiła półgodzinna rozmowa w cztery oczy. Spotkanie to było wyraźnym poparciem dla Tybetańczyków w ich walce z chińskim okupantem.

         3.02.1986 r. Jan Paweł II przybył do Aśram Nirmal Hriday Domu Czystego Serca w Kalkucie, prowadzonego przez Misjonarki Miłości Matki Teresy. Głęboko poruszony zatrzymał się dłużej przed szkolną tablicą, na której kredą zapisany był bilans: „3 lutego 1986. Przybyły dwie osoby, wyszło zero, umarły cztery. My robimy to dla Chrystusa''. Potem papież, oprowadzany po hospicjum przez bł. Matkę Teresę, rozmawiał z pacjentami i osobiście karmił jednego z nich. Następnego dnia w homilii wygłoszonej do 300 000 ludzi wołał: Niech wreszcie dojdą do głosu ci, którzy nie mają głosu.

5.02.1986 r. Jan Paweł II przybył do Madrasu, gdzie  pielgrzymował na Górę Św. Tomasza i spotkał się z przedstawicielami religii niechrześcijańskich. Przybyło 2 000 sikhów z Pendżabu, mnichów buddyjskich, hinduistów, mahometanów, żydów, do których papież przemówił w języku tamilskim. Zwrócił wówczas uwagę na duchowość wewnętrzną, tak dominującą w tradycji religijnej Indii, która osiąga swoje dopełnienie i spełnienie w zewnętrznym życiu człowieka. Zarazem Papież przypomniał, że Kościół szanując inne religie i dostrzegając w nich działanie Ducha, pozostaje głęboko przekonany o potrzebie wypełniania swego zadania, jakim jest ofiarowanie światu pełni prawdy objawionej, prawdy o odkupieniu w Jezusie Chrystusie.

7.02.1986 r. w uroczystości koronacji przez polskiego papieża figury Matki Boskiej w Triczur uczestniczyło 1 mln ludzi. Następnego dnia we Mszy Św. beatyfikacyjnej o. Kuriokosa Eliasza Chavary i s. Alfonsy Muttathupandathu wzięło udział 1,5 mln. wiernych.

9.02.1986 r. w Bombaju Jan Paweł II spotkał się z głową kościoła anglikańskiego arcybiskupem Canterbury Robertem Runcie. Tego samego dnia odprawił Mszę św.  w parku Sziwadzi oraz zawierzył Indie Matce Bożej.

Następnego dnia spotkanie z młodzieżą zakończyło oficjalny program pielgrzymki do Indii. W czasie 10 dni pobytu na indyjskim subkontynencie, Jan Paweł II odprawił 11 mszy św. przewodniczył 5 wielkim spotkaniom modlitewnym, wygłosił ponad 30 homilii i przemówień, odbył dziesiątki spotkań i rozmów.  Wszędzie spotykał się z szacunkiem i aplauzem.

11.02.1986 r. Biały Pielgrzym powrócił do Rzymu. Ponieważ obfite opady śniegu uniemożliwiły lądowanie samolotu papieskiego w Rzymie, wylądował on w Neapolu, skąd specjalnym pociągiem Niestrudzony Pielgrzym powrócił do Watykanu.