Katolicy.eu

JP II – kraje nadbałtyckie

 

                Kraje nadbałtyckie: Litwa, Łotwa i Estonia zostały podbite przez ZSRS w 1940 r. a następnie poddane bezwzględnej ateizacji. Wizyta Głowy kościoła stała się tumożliwa dopiero po odzyskaniu przez te państwa niepodległości.

4.09.1993 r. Jan Paweł II wylądował w Wilnie. Następnie udał się do gmachu parlamentu, gdzie spotkał się z prezydentem Litwy Algirdasem Brazauskasem. Tego samego dnia  Jan Paweł II modlił się w Ostrej Bramie.

Następnego dnia przed południem Ojciec Św. odprawił Mszę św. w wileńskim parku na Zakręcie, w której uczestniczyło — mimo deszczu i zimna — ok. 200 tyś. wiernych. Po Liturgii Słowa udzielił sakramentu chrztu św. i bierzmowania 10 młodym ludziom. W homilii wygłoszonej po litewsku, polsku i białorusku mówił o znaczeniu sakramentalnej inicjacji w życiu chrześcijanina. Wspominając jubileusz 600-lecia Chrztu Litwy, życzył, by duchowe dziedzictwo przeszłości stało się udziałem współczesnych pokoleń. Przed udzieleniem końcowego błogosławieństwa Papież odmówił z wiernymi modlitwą «Anioł Pański», poprzedzając ją rozważaniem w języku litewskim, polskim i rosyjskim.

W trzecim dniu pobytu na Litwie, Jan Paweł II — entuzjastycznie witany przez mieszkańców miasta i całej archidiecezji — przybył do Kowna. W papieskiej Mszy św. odprawionej na placu w pobliżu seminarium duchownego uczestniczyło ponad 200 tyś. osób. W imieniu Litwy kord. Vincentas Sladkevičius powitał Papieża jako ukochanego Ojca, głowę Kościoła katolickiego, który przybył, aby głosić Ewangelię i ukazać sens życia chrześcijańskiego w nowej sytuacji społeczno-politycznej kraju. W homilii — wygłoszonej w języku litewskim — Jan Paweł II wskazał na potrzebę dawania świadectwa Chrystusowi w życiu osobistym i społecznym. Na zakończenie Mszy św. przemówił po włosku i powiedział m.in.: „(...) Kiedy zostałem powołany na Stolicę Piotrową, pomyślałem o Matce Boskiej Ostrobramskiej. Dziś muszę podziękować tej naszej Matce, która prowadziła mnie i przywiodła aż tutaj, do Kowna. W Jej macierzyńskiej obecności pragnę też podziękować Bogu Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu za waszą wiarę, którą umieliście zachować i obronić w czasach próby. (...)”.

7.09.1993 r. Jan P[Paweł II udał się na Wzgórze Krzyży, położone w pobliżu Szawli, na którym wznosi się las wielkich i małych. „Przybywasz na to miejsce, Ojcze Światy — powiedział na powitanie kard. Vincentas Sladkevičiusaby uczcić Wzgórze Krzyży — znak drogi krzyżowej naszego kraju. To dla nas zaszczyt, że nasza ojczyzna jest znana w świecie nie dzięki wspaniałej architekturze i sztuce, ale Wzgórzu Krzyży — tysiącom symboli męki naszego Odkupiciela". W liturgii eucharystycznej, opartej na tekstach z uroczystości Podwyższenia Krzyża Świętego, uczestniczyło ok. 200 tyś. wiernych. W homilii — wygłoszonej po litewsku — Jan Paweł II mówił o krzyżu jako źródle zbawienia i pojednania między ludźmi. Przed końcowym błogosławieństwem wygłosił improwizowane przemówienie po włosku. Powiedział wówczas: (...) Dziękujemy wam, Litwini, za to Wzgórze Krzyży, za to wielkie świadectwo dane Bogu i człowiekowi, świadectwo dane poprzez misterium Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, świadectwo dane waszej historii, wszystkim narodom Europy i ziemi. (...) Oby to wzgórze pozostało świadectwem końca drugiego tysiąclecia po Chrystusie oraz zapowiedzią nowego tysiąclecia, trzeciego tysiąclecia odkupienia i zbawienia, którego nie ma nigdzie indziej, jak tylko w krzyżu i zmartwychwstaniu naszego Odkupiciela. Pragnę powiedzieć wszystkim: człowiek jest słaby, kiedy staje się ofiarą, ale być może jest jeszcze słabszy, kiedy staje się oprawcą”.

Po południu 7.09.1993 r. Jan Paweł II nawiedził znane sanktuarium maryjne w Szydłowie na Żmudzi. Po modlitwie w kaplicy objawień, zbudowanej według podania na miejscu ukazania się Matki Bożej na początku XVII w., przybył do sanktuarium Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, gdzie przewodniczył nabożeństwu słowa Bożego. W homilii złożył hołd licznym wyznawcom Chrystusa, którzy „dali świadectwo wiary, narażając się na ryzyko okrutnych prześladowań” oraz prosił Maryję, aby pomogła Litwinom budować przyszłość kraju „na skale Ewangelii, a nie na piasku ideologii”, w duchu miłości i solidarności, odrzucając osobisty i zbiorowy egoizm.

8.09.1993 r. Jan Paweł II przybył do Łotwy. Po południu w amfiteatrze w parku «Meza» w Rydze przewodniczył Mszy św. dla ok. 100 tyś. osób. Wierni w wielkim skupieniu wysłuchali homilii — wygłoszonej w języku łotewskim — w której Ojciec Światy wezwał do wielbienia Boga „za duchowe męstwo, z jakim chrześcijanie Łotwy przyjęli krzyż prześladowań, wygnania i męczeństwa w zjednoczeniu z krzyżem Chrystusa”. Przed końcowym błogosławieństwem Ojciec Święty wygłosił improwizowane przemówienie w języku polskim. Powiedział wówczas: „Dzisiaj dane mi było modlić się wspólnie z naszymi braćmi luteranami, naszymi braćmi prawosławnymi, z naszymi braćmi z innych Wspólnot chrześcijańskich w katedrze luterańskiej. To ekumeniczne wyzwanie przynagla nas w sposób szczególny. Chrystus, który mówi: «Ojcze, spraw, by byli jedno» (por. J 17, 21), modli się z kolei, aby byli jedno, by świat uwierzył (por. tamże). Jeżeli nasze posługiwanie Ewangelii ma być skuteczne u kresu drugiego, u początku trzeciego tysiąclecia, trzeba, ażebyśmy byli jedno”.

9.09.1993 r. Jan Paweł II odleciał helikopterem z Rygi do Agłony, najbardziej znanego sanktuarium maryjnego Łotwy. Tu na placu przed świątynią odprawił Mszę św. dla dziesiątek tysięcy pielgrzymów, którzy przybyli także z Białorusi, Rosji (na transparentach widniały m.in. napisy: „Chrystus nadzieją Rosji” oraz „Moskwa czeka na Papieża”), Ukrainy i Polski. W homilii wygłoszonej po łotewsku, polsku i rosyjsku Ojciec Święty nawiązał do święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, obchodzonego w tym dniu w Agłonie, ukazując rolę Matki Bożej w historii zbawienia i w życiu Kościoła. Przed końcowym błogosławieństwem Papież zwrócił się do wiernych po polsku, zawierzając Maryi mieszkańców Łotwy i krajów sąsiednich.

10.09.1993 r. Jan Paweł przybył do Estonii. Momentem kulminacyjnym krótkiej wizyty w Tallinie była Msza św., sprawowana po południu na placu Ratuszowym, w zabytkowym centrum miasta. W Eucharystii uczestniczyli wierni przybyli ze wszystkich stron kraju, jak również pielgrzymi z Rosji, Białorusi, Polski, Litwy i Łotwy. W homilii, poświęconej naśladowaniu Chrystusa, Ojciec Święty mówił o miłości chrześcijańskiej, która obejmuje wszystkich ludzi i każdego człowieka. Na zakończenie liturgii przemówił w języku włoskim, poruszając problem wzajemnego poszanowania praw narodów na kontynencie europejskim.

Tego samego dnia biły Pielgrzym powrócił do Rzymu.