Katolicy.eu

Pielgrzymka do Portugalii

         Bp Paweł Hnilica, prześladowany i potajemnie wykonsekrowany słowacki biskup wspominał, że Ojciec Święty, przebywając po zamachu w poliklinice Gemelli, poprosił go o dostarczenie całej dokumentacji dotyczącej objawień fatimskich, którą uważnie przestudiował.

Kard. Stanisław Dziwisz zapamiętał: „Były to dni drugiego pobytu w szpitalu. Tam właśnie Ojciec Św. przeczytał <sekret>, a po przeczytaniu nie miał już wątpliwości. W tej <wizji> rozpoznał własne przeznaczenie. Przekonał się, że zostało mu ocalone życie, co więcej, zostało mu na nowo przekazane w darze dzięki Jej interwencji, dzięki Jej opiece”.

11.10.1981 r. Jan Paweł II powiedział: „Czyż mógłbym zapomnieć - że dokładnie w tym samym dniu i o tej samej porze, co owo wydarzenie na placu św. Piotra, od przeszło sześćdziesięciu lat w Fatimie, w Portugalii, wspominane jest pierwsze objawienie biednym wiejskim dzieciom? Dlatego we wszystkim, co wydarzyło się tego właśnie dnia, odczuwałem tę nadzwyczajną troskę i opiekę matczyną, która okazała się silniejsza niż śmiercionośna kula".

Rok po zamachu na placu św. Piotra Jana Pawła II udał się do Fatimy, by podziękować Matce Bożej za uratowanie życie. Na kilka dni przed pielgrzymką modlił się publicznie: „O, Matko ludzi i ludów, Tobie znane są wszystkie cierpienia i nadzieje! Ty czujesz po macierzyńsku wszystkie zmagania pomiędzy dobrem i złem, światłością i ciemnością, jakie wstrząsają światem. Przyjmij nasze wołania, skierowane w Duchu Przenajświętszym wprost do Twojego Serca i ogarnij miłością tych ludzi i te ludy, które najbardziej na to czekają - a zarazem na których zawierzenie Ty również szczególnie oczekujesz. (...) Niech dla nas wszystkich przybliży się czas pokoju i wolności, czas prawdy, sprawiedliwości i nadziei!"

12.05.1982 r. Jan Paweł II przybył do Lizbony. W stolicy Portugalii spotkał się z wiernymi w kościele św. Antoniego oraz z prezydentem Portugalii Eanes António dos Santos Ramalho. Następnie udał się do Fatimy, gdzie witało go milion wiernych powiewających białymi chusteczkami. Tu uczestniczył w wieczornej modlitwie różańcowej i procesji świateł. Następnego dnia jeszcze większy tłum zgromadził się na dziękczynnej Mszy św. Tu jeszcze raz przypomniał główny cel pielgrzymki: „Przybywam tutaj w dniu dzisiejszym, gdyż właśnie w tym czasie ubiegłego roku na Placu Św. Piotra w Rzymie został dokonany zamach na życie Papieża, co zbiegło się w tajemniczy sposób z datą pierwszego objawienia w Fatimie, które nastąpiło w dniu 13.05.1917 r. daty te spotkały się w ten sposób, że musiałem odczuć. Ż jestem tutaj przedziwnie wezwany... przybyłem po to, żeby w tym miejscu, które -  jak się wydaje –zostało szczególnie wybrane przez Matkę Boga, dziękować Bożej Opatrzności”.

W swojej homilii Jan Paweł II dał wstrząsający opis sytuacji duchowej współczesnego człowieka: „Troska Matki Zbawiciela jest troską (...) o wieczne zbawienie wszystkich ludzi. (...) W świetle miłości matczynej rozumiemy całe orędzie Pani z Fatimy. To, co najbardziej wprost sprzeciwia się drodze człowieka do Boga - to grzech; trwanie w grzechu - wreszcie negacja Boga. Programowo wykreśla się Boga z ludzkiej myśli. Oderwanie od Niego całej ziemskiej działalności człowieka. (...) Odrzucenie Boga przez człowieka, jeśli jest ostateczne, prowadzi logicznie do odrzucenia człowieka przez Boga, do potępienia (por. Mt 7,23; 10,33)".

Tuż po Mszy św. i akcie poświęcenia całej ludzkości Niepokalanemu Sercu Maryi, dokładnie o tej samej godzinie, w której przed rokiem dokonano zamachu, Jan Paweł II udał się do Kaplicy Objawień i tam przed figurą Matki Bożej, na kolanach, przez 45 minut modlił się w milczeniu.

Podczas wizyty w Fatimie Jan Paweł II spotkał się z s. Łucją oraz pomodlił się na grobie Franciszki i Hiacynty.

14.05.1982 r. Jan Paweł II udał się do sanktuarium Niepokalanie Poczętej w Vila Vicosa. Następnie na Uniwersytecie Katolickim w Lizbonie spotkał się z przedstawicielami wspólnot muzułmańskiej i żydowskiej. Dzień zakończyła Msza św. celebrowana dla młodzieży w parku Edwarda VII.

15.05.1982 r. Jan Paweł VII spotkał się z portugalskimi intelektualistami w Coimbrze. Potem w Monte Sameiro odprawił Mszę św. w intencji rodzin dla ½ mln. wiernych. Ostatni punktem programu było spotkanie z robotnikami w Porto, w którym uczestniczyło ½ mln. ludzi.

Tego samego dnia Jan Paweł II powrócił do Rzymu.