Katolicy.eu

Jan Paweł II - Ukraina

                23.06.2001 r. o 12,30 wysiadł na lotnisku w Kijowie Ojciec Św. Jan Paweł II rozpoczynają swoją podróż apostolską na Ukrainę. W przemówieniu na lotnisku powiedział: „Przybywam do was, drodzy obywatele Ukrainy, jako przyjaciel Waszego zacnego Narodu. Przybywam jako brat w wierze, by objąć wszystkich chrześcijan, którzy, pośród najokrutniejszych prześladowań, zachowali swoją wierność Chrystusowi. Przybywam w miłości, aby wyrazić wszystkim synom i córkom tego Narodu, Ukraińcom wszelkiego pochodzenia kulturowego i religijnego, mój szacunek i serdeczną przyjaźń”.

Podczas pierwszego dnia pobytu w Kijowie Jan Paweł II modlił się w greckokatolickim kościele Św. Mikołaja, spotkał się z prezydentem Ukrainy Leonidem Kuczmą i premierem Anatlijem Kinachem, oddał hołd Ukraińcom pomordowanym przez nazistów i komunistów.

         24.06.2001 r. Jan Paweł II odprawił Mszę św. na lotnisku Czajka na którą przybyło 150 000 wiernych. Do zebranych mówił wówczas: „Ziemio ukraińska, skąpana w krwi męczenników, dziękuję Ci za przykład wierności Ewangelii, który dałaś chrześcijanom na całym świecie! Tak wielu twoich synów i córek kroczyło w całkowitej wierności Chrystusowi, wielu z nich wytrwało aż do najwyższej ofiary. Niech ich świadectwo służy za przykład i bodziec dla chrześcijan w trzecim tysiącleciu”.

         Tego samego dnia Papież – Słowianin udał się do podkijowskiej Bykowni, gdzie spoczywa 150 000 ludzi pomordowanych przez komunistów i nazistów, w tym liczni Polacy. Następnego dnia, na lotnisku Czajka, Jan Paweł II celebrował Mszę Św. w obrządku ukraińsko – bizantyjskim. Zabrani usłyszeli wówczas m.in.: „Wasza odzyskana niepodległość otwarła nowy i obiecujący okres, który wzywa obywateli waszego kraju, jak zechciał przypomnieć metropolita Andrzej Szeptycki, ku celowi <odbudowy ich własnego domu>, Ukrainy. Od dziesięciu lat wasz kraj jest wolnym i niepodległym państwem. Te dziesięć lat ukazało, że, pomimo pokus związanych z przestępczością i korupcją, silne są duchowe korzenie. Moją serdeczną nadzieją jest, by Ukraina w dalszym ciągu czerpała siły z ideałów moralności osobistej, społecznej i kościelnej, służby wspólnemu dobru, uczciwości i ofiarności, nie zapominając o darze Dziesięciu Przykazań. Dynamiczny charakter wiary waszego kraju i zdolność jego Kościoła do odrodzenia są czymś nieoczekiwanym: korzenie przeszłości stały się poręką nadziei na przyszłość”.

         Po Mszy Św. Jan Paweł II nawiedził Babi Jar, miejsce kaźni ukraińskich Żydów, gdzie wraz z rabinem Jakowem Bliechem odmówił modlitwę za zmarłych. Po południu przybył do Lwowa, gdzie nawiedził 3 katedry: Łacińską Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, ormiańską Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny i greckokatolicką św. Jura.

26.06.2001 r. Jan Paweł II celebrował na lwowski hipodromie Mszę Św., w której uczestniczyło 300 000 wiernych. Beatyfikował wówczas abpa Józefa Bilczewskiego oraz ks. Zygmunta Gorazdowskiego. Na zakończenie uroczystej Eucharystii zwrócił do Polaków: „Pragnę pozdrowić mieszkańców Kijowa i pielgrzymów mówiących po polsku. Cieszę się, że przybyliście tu, aby wraz z Papieżem i z Kościołem w Kijowie dziękować Bogu za ponad tysiąc lat chrześcijaństwa na Ukrainie. Pozdrawiam was serdecznie słowami: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Opiece Bożej (por. Mt 11, 11) polecam wszystkich mieszkańców tego Miasta i całej Ukrainy, aby skarb wiary, który przechowali przez wieki - często za cenę wyrzeczeń i ofiar, aż do przelania krwi - przekazali nienaruszony i ubogacony pokoleniom nowego tysiąclecia”.

Tego samego dnia wieczorem Jan Paweł II spotkał się z młodzieżą na lwowskim osiedlu Sychów. Ks. Kazimierz Sowa relacjonował: „Papież wkroczył na podium przy dźwiękach znanego hymnu: „Błogosław nam Ukrainę", a tysiące flag porwanych przez mocniej wiejący wiatr utworzyło kolorową czaszę „przykrywającą" około 150 tysięcy uczestników spotkania. Wkrótce flagi zastąpiły parasole i przeciwdeszczowe peleryny”.

Przemawiają do ukraińskiej młodzieży Jan Paweł II zachęcał:  Wolność (...) wymaga silnych, odpowiedzialnych i dojrzałych sumień. Wolność jest wymagająca i w pewnym sensie, kosztuje więcej niż niewola. Z tego powodu, obejmując was jak ojciec, mówię wam: wybierajcie wąską ścieżkę, którą Pan ukazuje wam przez swe przykazania. Są to słowa prawdy i życia. Ścieżka, która często zdaje się szeroką i łatwą, później okazuje się fałszywa i oszukańcza. Nie idźcie z niewoli reżimu komunistycznego w niewolę konsumizmu, innej formy materializmu, która, choć nie odrzuca jawnie Boga, w rzeczywistości zaprzecza Mu, wykluczając Go z życia. Bez Boga nie będziecie mogli uczynić nic dobrego. Z Jego pomocą natomiast będziecie mogli wychodzić naprzeciw wyzwaniom dnia dzisiejszego”.

Spotkanie młodzieżą, pomimo rzęsistego deszczu, miało niezwykłe spontaniczny przebieg. Żartujący Jan Paweł II zaintonował wówczas polskie piosenki ludowe: „Idzie dysc” oraz „Zachodźże słoneczko”.

Ostatniego dnia pielgrzymki na Ukrainę Jan Paweł II, podczas Mszy św. celebrowanej we obrządku ukraińsko – bizantyjskim beatyfikował 27 męczenników oraz s. Jozofatę Hordaszewską. Tak mówił wówczas o nowych błogosławionych: „Męczennicy ogłoszeni dziś błogosławionymi szli za Dobrym Pasterzem aż do końca. Niech ich świadectwo nie będzie tylko powodem dumy, a raczej, niech stanie się zaproszeniem do ich naśladowania. Przez chrzest każdy chrześcijanin powołany zostaje do świętości. Nie od wszystkich wymaga się, jak od tych nowo beatyfikowanych męczenników, najwyższej próby — przelania krwi. Niemniej jednak, każdemu powierzone zostaje zadanie kroczenia za Chrystusem z codzienną i wierną ofiarnością, tak jak robiła to błogosławiona Jozafata Michalina Hordaszewska, współzałożycielka Służek Maryi Niepokalanej. Przeżywała ona swe codzienne oddanie Ewangelii w nadzwyczajny sposób, w służbie swym dzieciom, chorym, biednym, niepiśmiennym i nieudolnym, często w trudnych i naznaczonych cierpieniem sytuacjach”.

27.06.2002 r. o godz. 18,00 z lwowskiego lotniska Jan Paweł II odleciał do Rzymu.