Katolicy.eu

Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, twórca ruchu światło - życie.

 

Franciszek Blachnicki ur. się 24.03.1921 r. w Rybniku w rodzinie wielodzietnej. W młodości działał aktywnie w harcerstwie. We wrześniu 1939 r. jako żołnierz walczył z wojskami niemieckimi. W następnym miesiącu, rozpoczął w Tarnowskich Górach działalność konspiracyjną w Polskich Siłach Zbrojnych i Polskiej Organizacji Powstańczej. Zagrożony aresztowaniem uciekł ze Śląska. Ujęty w marcu 1940 r. Zawichoście, po kilku tygodniach przesłuchań, został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Spędził w nim 14 miesięcy, z tego 9 miesięcy w karnej kompanii, oraz prawie miesiąc w bunkrze. We wrześniu 1941 r. został przewieziony do więzienia śledczego w Zabrzu, potem w Katowicach. Pół roku później został skazany na karę śmierci przez ścięcie. Podczas 4,5 miesięcy oczekiwania na wykonanie wyroku, przeżył nawrócenie na osobową wiarę w Chrystusa i podjął decyzją o poświęceniu życia na Jego służbę. Ponieważ karę śmierci zamieniono mu na 10 lat więzienia, do końca wojny przebywał w różnych niemieckich obozach i więzieniach.

Po wojnie Blachnicki wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i podjął studia teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przyjąwszy w 1950 r. święcenia kapłańskie, rozpoczął posługę wikarego w parafiach diecezji katowickiej, zwracając szczególną uwagę na formowanie grup elitarnych. Wypracował wtedy metodę dziecięcych rekolekcji zamkniętych zwanych Oazą Dzieci Bożych. Kiedy komuniści wysiedlili ze Śląska biskupów, uczestniczył w pracach tajnej Kurii w Katowicach. Wydalony z diecezji, przebywał rok w Niepokalanowie, studiując duchowość i metody pracy apostolskiej o. Maksymiliana Kolbe.

W październiku 1956 r. ks. Blachnicki przygotował powrót biskupów śląskich do diecezji. W następnym roku zorganizował Krucjatę Wstrzemięźliwości - społeczną akcję przeciwalkoholową, opartą na duchowości o. Kolbe. Krucjata wydawała dwutygodnik pt. ,,Niepokalana zwycięża''. W 1960 r. komunistyczne władze zlikwidowały Centralę Krucjaty Wstrzemięźliwości w Katowicach. Protestującego założyciela, aresztowano w marcu 1961 r. Po spędzeniu prawie 5 miesięcy w katowickim więzieniu, został skazany na 13 miesięcy więzienia z zawieszeniem na trzy lata.

W 1961 r. ks. Blachnicki podjął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uwieńczone doktoratem. W latach 1964-1972 pracował na KUL-u w charakterze asystenta i adiunkta, współorganizował Instytut Teologii Pastoralnej. W czerwcu 1972 r. zrezygnował z etatu na KUL-u, protestując przeciwko niezatwierdzeniu jego habilitacji przez Ministerstwo Oświaty. Podczas pracy na KUL-u wypracował, w oparciu o naukę Soboru Watykańskiego II, personalistyczno-eklezjologiczną koncepcję teologii pastoralnej.

W latach 1964 – 1980 ks. Blachnicki rozwijał posoborową odnowę liturgii w Polsce. Założył ,,Lubelski Zespół Liturgistów'' i przez 10 lat redagował ,,Biuletyn Odnowy Liturgii''. Jako Krajowy Duszpasterz Służby Liturgicznej, wypracował koncepcję i metody jej posoborowej formacji.

W 1963 r. ks. Blachnicki podjął na nowo prowadzenie rekolekcji oazowych. Praca formacyjna zapoczątkowana w czasie wakacji, była kontynuowana w małej grupie w parafii. W ten sposób oazy rozwinęły się w Ruch Światło-Życie.

Ks. Blachnicki, podczas prowadzonych przez siebie rekolekcji ewangelizacyjnych, zalecał następującą modlitwę: Panie, Ty znasz moje serce. Nic nie jest przed Tobą zakryte. Ty znasz moje grzechy i moją niewierność, wątpliwości i cierpienia. Panie, chcę dzisiaj na nowo zawierzyć Twojej miłości. Oddaję Ci wszystko: moje grzechy, niepokój, wątpliwości, to co mnie przygniata i odbiera mi radość, bo to tylko jest naprawdę moje. Wszystko składam w Twoje ręce, uznaję, że jesteś moim Panem, że jesteś moim Lekarzem i Zbawcą. Usuń z mojego serca wszelki cień braku zaufania, wątpliwości. Ześlij w moje serce Ducha Twojego. Niech ten Duch zbliży mnie do Ciebie. Przyjmij, o Panie, dzisiaj na nowo moje zawierzenie. Bądź moim Panem i Zbawicielem. Amen.

Edward Guziakiewicz wspominał ks. Blachnickiego: Snuł wizje, lecz nie stwarzał podstaw, by posądzać go o utopię. Przekonałem się o tym już w latach sześćdziesiątych, przyjeżdżając do Krościenka nad Dunajcem na pierwsze oazy rekolekcyjne dla chłopców. Willa wznosiła się na zboczu wzgórza zwanego Kopią Górką. Były kłopoty z wodą i z drogą dojazdową. Odrzucaliśmy kamienie, porządkując pod okiem Księdza teren przy jednej ze ścian domu. Powiedział, że gdy przyjedziemy tu za rok na następne wakacje, będzie w tym miejscu jadalnia na kilkadziesiąt osób. I była. Wbrew oponentom twierdził, że przed domem zostanie wykopana studnia. I powstała. Nie wydawało się prawdopodobne, aby błotnista w czasie deszczu ścieżka zamieniła się w solidny asfalt. Jednak asfalt położono, i tak dalej, i tak dalej. Był znakomitym organizatorem i z czasem jego wizje stawały się coraz bardziej dalekosiężne.

Pomimo szykan ze strony komunistycznych władz, ruch oazowy rozwijał się w Polsce, przeniknął też na Słowację i do Czech, a nawet do Boliwii. Ks. Blachnicki podejmował nowe inicjatywy: w 1979 r. założył Krucjatę Wyzwolenia Człowieka w celu przezwyciężenia alkoholizmu i innych zniewoleń współczesnego człowieka, w 1980 r. zainicjował plan Wielkiej Ewangelizacji ,,Ad Christum Redemptorem'' dla dotarcia z Ewangelią do każdego człowieka w Polsce.

Guziakiewicz wspominał: Codziennie wieczorem spędzał w kaplicy przynajmniej pół godziny na cichej medytacji, choć jednocześnie w ciągu jednego roku potrafił przebyć w samochodzie, jeżdżąc po kraju, dystans równy długości równika ziemskiego.

Pod wpływem ks. Blachnickiego V kongregacja Odpowiedzialnych Ruchu Światło – Życie w marcu 1980 r. wyraziła uznanie dla opozycji demokratycznej, skrytykowała komunizm i poparła bojkot zapowiadanych wyborów do Sejmu. W grudniu 1980 r. wygłosił rekolekcje dla członków „Solidarności”, a w listopadzie 1981 r. utworzył Niezależną Chrześcijańską Służbę Społeczną, upowszechniającą ideę ,,Prawda - Krzyż - Wyzwolenie'', tzn. działanie w duchu katolickiej nauki społecznej i ruchu wyzwolenia bez przemocy.

10.12.1981 roku ks. Blachnicki wyjechał do Rzymu, dzięki czemu uniknął internowania podczas wprowadzonego 3 dni później stanu wojennego. Na wieść o wydarzeniach w kraju mówił: Teraz, kiedy sytuacja uległa pogorszeniu, walka powinna się toczyć w ten sam sposób; należy stawiać opór, protestować, okazywać zdecydowaną postawę, wykazywać odwagę moralną, która przeciwstawia kłamstwu – prawdę.

W 1982 r. osiadł w ośrodku polskim Marianum w Carlsbergu w RFN, gdzie zorganizował Międzynarodowe Centrum Ewangelizacji Światło-Życie. Prowadził pracę duszpasterską wśród polskich emigrantów: wydawał biuletyn ,,Prawda-Krzyż-Wyzwolenie'', a w czerwcu 1982 r. założył ,,Chrześcijańską Służbę Wyzwolenia Narodów'' - stowarzyszenie skupiające Polaków i przedstawicieli innych narodów bloku komunistycznego, wokół idei suwerenności wewnętrznej i solidarności w walce o wyzwolenie. W 1983 r. został oskarżony przez Prokuraturę Wojskową w Warszawie o zdradę i zamiar działalności na szkodę interesów PRL. Do polskich placówek dyplomatycznych na Zachodzie rozesłano za nim list gończy.

 

Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki zmarł nagle 27.02.1987 r. w Carlsbergu. 1.04.2000 r. jego ciało spoczęło w Krościenku. 

Ojciec Św. Jan Paweł II powiedział o nim: Swoje liczne talenty umysłu i serca, jakiś szczególny charyzmat, jakim obdarzył Go Bóg, oddał sprawie budowy Królestwa Bożego. Budował je modlitwą, apostolstwem, cierpieniem i budował z taką determinacją, że słusznie myślimy o Nim jako o ,,gwałtowniku'' tego Królestwa (por. Mt 11, 12).