Katolicy.eu

Ks. Stanisław Bogucki, więzień polityczny w PRL.

 

         Stanisław Bogucki ur. się 3.08.1907 r. w Szymborach – Jakubiętach w powiecie Wysokie Mazowieckie w rodzinie chłopskiej. Po skończeniu szkoły powszechnej przez dwa lata pomagał rodzicom w gospodarstwie rolnym. W 1925 r. podjął naukę w Wyższym Klasycznym Gimnazjum im. św. Kazimierza w Sejnach. Po zdaniu egzaminu dojrzałość w Małym Seminarium Duchownym we Włodzimierzu Wołyńskim wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Łucku. W 1937 r. przyjął święcenia kapłańskie i podjął posługę wikarego w Ostrogu nad Horyniem. Dwa lata później został administratorem parafii Niesuchojeże nad Turią.

Po wkroczeniu wojsk sowieckich na terytorium Polski 17.09.1939 r., nieliczni Polacy z parafii Niesuchojeże uciekli na zachód a razem z nimi ks. Bogucki. Podczas wojny był wikarym w kilku parafiach na terenie najpierw archidiecezji warszawskiej a od lipca 1940 r. siedleckiej. W marcu 1945 r. udał się na Dolny Śląsk na ziemiach odzyskanych, gdzie został administratorem parafii Mąkoszyn. Gdy udzielił ślubu osobie ukrywającej się przez UB, został poddany stałej inwigilacji i stał się przedmiotem nieustannych prowokacji. W tej sytuacji zdecydował się zmienić miejsce pobytu i za zgodą biskupa włocławskiego Karola Radońskiego wyjechał na teren Administracji Apostolskiej w Olsztynie.

W sierpniu 1947 r. ks. Bogucki został administratorem parafii Rakowiec Pomorski. Tu spotkały go liczne szykany ze strony aktywistów PPR a latem 1948 r. został przesłuchany przez PUBP w Kwidzyniu. W 1950 r. został przeniesiony na parafię w Dzierzgoniu. Tu wywierano na niego presję aby zapisał się na tzw. listę intelektualistów, oraz poddano go systematycznej inwigilacji. W kwietniu 1952 r. po przeprowadzeniu rewizji na plebani został aresztowany i osadzony w areszcie WUBP w Gdańsku. Zaraz po przywiezieniu do więzienia karno – śledczego kazano mu zdjąć sutannę oraz zabrano brewiarz i różaniec. Wytoczono mu sprawę o naruszanie wolności sumienia i wyznania. Jednym ze stawianych mu zarzutów było nakłanianie mieszkańca Dzierzgonia do wystąpienia z PZPR. W listopadzie 1952 r. został skazany na łączną karę 3 lat więzienia.

Ks. Bogucki przez 9 miesięcy przebywał w gdańskim więzieniu po czym w styczniu 1953 r. został przewieziony do Warszawy i osadzony w tzw. Gęsiówce, gdzie musiał pracować przy budowie Pałacu Nauki i Kultury. Po dwóch miesiącach odzyskał wolność w wyniku rewizji wyroku przez Sąd Najwyższy. Pracował następnie w Nebrowie Wielkim i Ryjewie.

W 1961 r. ks. Bogucki został proboszczem i dziekanem w Lidzbarku Warmińskim. Gnębiony przez władze niesprawiedliwymi podatkami, doczekał się w 1963 r. egzekucji administracyjnej. W jego obronę zaangażowała się Kuria Biskupia oraz poseł Koła Znak Stanisław Stomma.

Ks. Bogucki dbał o formację religijną i patriotyczną swoich parafian. Do głoszenia rekolekcji zapraszał odważnych kapłanów takich jak ks. Podolecki student KUL-u, mówiący o prześladowaniach religii w Polsce czy ks. Henryk Korża z Lublina opowiadający o prześladowaniach Kościoła w ZSRR i Chinach. W trosce o powszechny dostęp do nauki religii zatrudniał katechetów bez zezwolenia władz oświatowych. Spotykały go za to najróżniejsze represje ze strony władz. I tak w 1963 r. został skazany na 3 miesiące aresztu z zawieszeniem na 2 lata, a w 1966 r. Wydział ds. wyznań zwrócił się do kurii biskupiej z oficjalnym pismem w którym groził usunięciem niepokornego kapłana z zajmowanego stanowiska. 

W 1962 r. ks. Bogucki został mianowany honorowym a 6 lat później rzeczywistym kanonikiem Kapituły Kolegiackiej w Dobrym Mieście. W 1987 r. został kapelanem honorowym Jego Świątobliwości. W 1981 r. po przejściu na emeryturę zamieszkał  w Olsztynie, gdzie pomagał w duszpasterstwie przy kościele Chrystusa Odkupiciela Człowieka.

 

Ks. Stanisław Bogucki zmarł 5.12.1996 r.