Katolicy.eu

Ojciec Alfons Falencik, więzień polityczny.

 

Alfons Falencik ur. się 25.12.1911 r., w Rudkach na Pomorzu w rodzinie chłopskiej. W 1924 r., po skończeniu 3 klas szkoły podstawowej w Cieleszynie, podjął naukę w gimnazjum klasycznym w Bydgoszczy. W 1932 r., czując głos bożego powołania, wstąpił w Bydgoszczy do Zgromadzenia Misjonarzy Ducha Świętego – duchaczy. Latem 1935 r. wyjechał do nowicjatu Zgromadzenia w Orly pod Paryżem. Rok później, po pierwszej profesji, podjął studia filozoficzne w Mortain w Normandii. W 1938 r. przeniósł się do Chevilly, gdzie przyjął tonsurę. W lipcu 1939 r. przyjechał na wakacje do Polski.

Wybuch II wojny światowej zastał br. Falencika w rodzinnej wiosce. Tu przez 4 lata okupacji pomagał rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa. Kiedy w 1943 r. Niemcy wysiedlili jego rodzinę, pracował przez rok w gospodarstwie niemieckim jako robotnik przymusowy. W 1944 r. został skierowany przez Niemców do pracy przy budowie fortyfikacji pod Inowrocławiem. Po zakończeniu wojny powrócił do rodzinnej wsi.

W grudniu 1946 r. Falencik udał się do domu zgromadzenia w Bydgoszczy. Dwa miesiące później podjął przerwane studia w WSD w Pelplinie. W 1948 r. przyjął święcenia kapłańskie. Następnie przebywał w domu zgromadzenia w Puszczykówku pod Poznaniem, gdzie był ekonomem oraz wykładał dla aspirantów historię kościoła, apologetykę fizykę i rachunki. We wrześniu 1948 r. został skierowany do klasztoru Ducha Świętego w Bydgoszczy, gdzie posługiwał jako ekonom i p.o. prokuratora prowincjalnego.

 19.11.1949 r. o. Falencik został aresztowany na rozkaz szefa bydgoskiego WUBP i umieszczony w miejscowym areszcie. Powodem aresztowania była sprawa wręczenia przez prowincjała o. Stanisława Forysia 20 000 zł. funkcjonariuszowi WUBP w Bydgoszczy Czesławowi Dreliszakowi, który zażądał ich w zamian za informacje o inwigilacji zakonników. Zarzucono mu, że jako ekonom wiedział tej sprawie i jej nie ujawnił. W styczniu 1950 r. został przeniesiony do więzienia karno – śledczego w Bydgoszczy. W swoim zeznaniu złożonym w czerwcu 1950 r. stwierdził, że komuniści nie mają poparcia narodu polskiego, rządzą przemocą i strachem, a system komunistyczny upadnie w Polsce w ciągu 5 lat. W marcu 1951 r. został przeniesiony do więzienia mokotowskiego w Warszawie.

Rozprawa niejawna o. Falencika i 4 innych duchaczy oraz Dreliszaka rozpoczęła się 14.03.1951 r. w Warszawie przed Wojskowym Sądem Rejonowym. Zeznawał drugiego dnia procesu. Nie przyznał się do winy i stwierdził, że wiedział o pożyczeniu Dreliszakowi pieniędzy, ale uważał go za oszusta, a nie za szpiega. Prokurator zażądał dla niego 5 lat pozbawienia wolności i taki też zapadł wyrok. Dwa miesiące później Najwyższy Sąd Wojskowy zmniejszył wyrok do 2 lat więzienia. W lipcu 1951 r. trafił do więzienia w Rawiczu.

O. Falencik odzyskał wolność 23.11.1951 r. Przez następne lata był ekonomem domu w Bydgoszczy i wikariuszem w parafii Ducha Świętego. W 1956 r. Zgromadzenie Sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego uchyliło poprzednie wyroki sądowe i umorzyło postępowanie karne. W 1957 r. został przełożonym domu w Chełmszczonce. W 1965 r. podjął posługę jako ekonom w Puszczykówku.

 

O. Alfons Falencik zm. 26.10.1991 r. w Puszczykówku.