Katolicy.eu

Ks. Paweł Komborski, kapelan AK.

        

         Paweł Komborski ur. się 11.01.1913 r. w Posadzie Górnej koło Sanoka. Rok później stracił ojca, który poległ podczas I wojny światowej. Owdowiała matka przeniosła się do Rymanowa. Tu zdobył wykształcenie podstawowe. Edukację kontynuował w gimnazjum w Sanoku, które ukończył w 1934 r. Następne dwa lata spędził jako żołnierz w 19 pp., gdzie odbywał zasadniczą służbę wojskową. Z wojska wyszedł ze stopniem kaprala i podjął pracę w rodzinnym gospodarstwie w Rymanowie. Jednocześnie został guwernerem i nauczycielem dzieci rodu Potockich. W 1937 r. w wieku 24 lat wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. W marcu 1943 r. przyjął święcenia kapłańskie w Brzozowie, dokąd w czasie II wojny światowej przeniesiono seminarium.

Pierwszą placówką duszpasterską ks. Komborskiego była parafia Dzikowiec, gdzie został wikarym. W sierpniu 1943 złożył przysięgę AK i został kapelanem oddziałów partyzanckich operujący w tym rejonie. Po zakończeniu II wojny światowej nawiązał wiosną 1946 r. współpracę ze zrzeszeniem Wolność i Niezawisłość. W organizacji był łącznikiem i kolporterem nielegalnej prasy. Działalność prowadził do jesieni 1947 r. Kiedy w styczniu 1949 r. aresztowano ks. Stanisława Bąka, jego przełożonego w zrzeszeniu WiN, obawiając się aresztowania, wyjechał do Wrocławia, gdzie podjął posługę duszpasterską,  jako wikary w parafii Św. Jakuba i Krzysztofa na Psim Polu.

23.10.1950 r. ks. Komborski został aresztowany przez funkcjonariuszy WUBP we Wrocławiu. Następnie poddany został wyjątkowo brutalnemu śledztwu. Po latach zeznawał: „Musiałem stać twarzą do ściany, bez snu i posiłku. (...) raz trwało to 3 dni, a za drugim razem cały tydzień. Przy tej ostatniej <stójce> podano mi w czwartym czy piątym dniu trochę kawy, w czasie kiedy nie rozpoznawałem już kolorów”. Inne tortury którym był poddawany to m.in. tzw. żabki po 100 i więcej razy. Gdy nie miał już sił do wykonywania przysiadów urządzano mu tzw. studnię – śledczy unosili go za ramiona i naciskając do dołu, zmuszali do wykonywania ruchów żabki. Po zakończeniu śledztwa trafił na 6 miesięcy do izolatki.

27.05.1952 r. rozpoczął się proces ks. Komborskiego przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Rzeszowie  Miesiąc później, za przynależność do nielegalnej organizacji oraz przekazywanie informacji stanowiących tajemnicę państwową, został skazany na 8 lat pozbawienia wolności, utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na 2 lata oraz przepadek całego mienia na rzecz skarbu państwa. Wyrok odsiadywał w więzieniu w Koronowie.

W maju 1955 r. ks. Komborski, po 4,5 latach udręk, uzyskał warunkowe zwolnienie. Odzyskawszy wolność podjął posługę jako wikary w Borku Starym. W 1957 r. został wikarym w parafii Siedliska nad Sanem. W 1963 r. objął obowiązki proboszcza w Przesietnicy koło Brzozowa. Tu w widoczny sposób pogłębił życie religijne. W czasie kierowania przez niego parafią, wyszło z niej  19 księży, 1 brat zakonnych i 16 sióstr zakonnych. Wyrazem uznania  była przyznana mu w 1967 r. godność kanonika oraz otrzymany w 1977 r. przywilej noszenia rokiety i mantoletu. W sierpniu 1990 r. przeszedł na emeryturę jednak jako rezydent nadal pozostał w Przesietnicy.

 

Ks. Paweł Komborski zmarł 6.01.1998 r. w szpitalu w Brzozowie. Spoczął 2 dni później na cmentarzu w Przysietnicy. Tłumnym uroczystościom pogrzebowym przewodniczył bp Bolesław Toborski.