Katolicy.eu

Ks. Henryk Konowrocki, więzień polityczny.

 

Henryk Konowrocki ur. się 24.08.1916 r. w Brzezinach w rodzinie chłopskiej. W rodzinnej miejscowości ukończył szkołę podstawową, po czym uczęszczał do gimnazjum w Mińsku Mazowieckim. W 1936 r. wstąpił do Wyższego Seminarium duchownego w Warszawie. W 1943 r. przyjął święcenia kapłańskie, po czym podjął posługę duszpasterską jako wikary w Lubochni. Po roku przeniesiono go do parafii Jeruzal Skierniewicki. W 1945 r. został wikariuszem prefektem w Piastowie. Po roku decyzją biskupa przeniesiono go do warszawskiej parafii Bożego Ciała. W 1948 r. trafił do parafii Najświętszego Serca Maryi. Jednocześnie otrzymał nominację na prefekta Gimnazjum i Liceum im. Jasińskiego. Po kilku miesiącach został wikarym w parafii Nawrócenia św. Pawła w Warszawie oraz prefektem i wychowawcą w domu sierot.

Ks. Konowrocki poświęcał się szczególnie pracy z młodzieżą. W Piastowie zorganizował Krucjatę Eucharystyczną i Sodalicję Mariańską. Podczas posługi w parafii Bożego Ciała był prefektem w Gimnazjum Przemyślu Cukierniczego. Dla dzieci i młodzieży urządzał wycieczki i obozy w Bukowinie Tatrzańskiej. Gdy pracował w parafii Najświętszego Serca Maryi organizował sodalicję mariańską oraz pełnił funkcję kierownika „Caritasu”. Na przełomie 1948/49 roku zorganizował kursy wiedzy społecznej dla członków Sodalicji Mariańskiej na Kamionku.

9.03.1949 r. ks. Konowrocki został aresztowany przez funkcjonariuszy UB i osadzony w więzieniu przy ulicy Cyryla i Metodego w Warszawie. Zarzucono mu założenie organizacji dążącej do obalenia obecnego ustroju. 25.01.1950 r. stanął przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie. W akcie oskarżenia zarzucono mu m.in. zorganizowanie Polskiej Partii Monarchistycznej; organizowanie nielegalnych kursów w ramach nielegalnej organizacji Sodalicji Mariańskiej, które miały na celu obalenie ideologii marksistowskiej; próbę rozbicia od wewnątrz Związku Młodzieży Wiejskiej i Organizacji Młodzieżowej Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych; kolportaż nielegalnych czasopism; prowadzenie propagandy antydemokratycznej w Gimnazjum im. Jasińskiego; szerzenie nienawiści do ZSRS. Po trwającym 5 dni procesie, został skazany na 10 lat pozbawienia wolności, 5 lat pozbawienia praw publicznych i obywatelskich praw honorowych oraz przepadek mienia.  Po ogłoszeniu wyroku został przewieziony do więzienia we Wronkach. W jego obronie wystąpił Sługa Boży abp Stefan Wyszyński Prymas Polski, który bezskutecznie interweniował u prezydenta Bolesława Bieruta.  

Ks. Konowrocki był w więzieniu prześladowany i często bity, czego wymownym śladem były wybite zęby. Przez ponad 2 lata przebywał w separatce, ponieważ chciano doprowadzić go do obłędu. Siedział w karcerze z wodą po kostki. Zimą zamykano go w celi bez ubrania i okien. Zabroniono mu spotkań z rodziną. Schorowany trafił do szpitala psychiatrycznego we Wrocławiu a potem w Obrzycach.

Ks. Konowrocki odzyskał wolność 24.04.1954 r. W komunistycznych więzienia spędził ponad 5 lat. Na wolności powoli powracał do równowagi psychicznej w rodzinnych Brzezinach, gdzie zamieszkał u brata. Trapiony różnymi lękami np. przed otruciem sam sobie przyrządzał posiłki. Codziennie jeździł do najbliższego kościoła, by odprawić Mszę św. i pracował fizycznie. W 1955 r. został rezydentem przy parafii Św. Wawrzyńca w Sochaczewie. W 1960 r. mianowano go proboszczem w Mikołajewie. Odnowił tu kościół parafialny, przeprowadził remont generalny plebani i wybudował dzwonnicę. Urząd ds. Wyznań chciał jego dowołania z funkcji proboszcza na co nie zgodził się prymas Wyszyński. W 1971 r. przeniósł się do Boryszewa, gdzie zbudował tzw. Kaplicę na Górce, której został rektorem. Rok później został odznaczony przez Kurię Metropolitalną przywilejem noszenia rokiety i mantoletu. W 1981 r. przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Domu Księży Emerytów w Warszawie.

 

Ks. Henryk Konowrocki zm. 3.11.1985 r. Został pochowany w rodzinnym grobowcu w Długiej Kościelnej. Mszy pogrzebowej przewodniczył i poprowadził kondukt pogrzebowy bp Zbigniew Kraszewski.