Katolicy.eu

Ks. Stanisław Kotowski, kapelan II korpusu.

 

         Stanisław Kotowski ur. się 20.06.1914 r. w Kurozwękach. Czując głos Bożego powołania wstąpił do niższego seminarium duchownego w Sandomierzu. W 1933 r. zdał maturę, po czym podjął studia teologiczne w miejscowym wyższym seminarium duchownym. W 1938 r. przyjął święcenia kapłańskie. Wkrótce potem został skierowany na studia teologiczne na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Latem 1939 r. przyjechał na wakacje do Polski. Tu zastał go wybuch II wojny światowej.

         We wrześniu 1939 r. ks. Kotowski został aresztowany przez gestapo i uwięziony w Radomiu. Wkrótce jednak odzyskał wolność, po czym podjął posługę jako wikariusz w Sieciechowie. W styczniu 1940 r. uzyskał zgodę na wyjazd do Rzymu, gdzie kontynuował studia. Mieszkał wówczas w Papieskim Instytucie Polskim. W styczniu 1943 r. obronił doktorat z teologii. Kontynuował studia na Uniwersytecie Laterańskim i w Papieskiej Akademii Liturgicznej. W 1946 r. obronił doktorat obojga praw na Lateranie i adwokaturę w Rocie Rzymskiej.  Za osiągnięcia w czasie studiów uzyskał trzy złote medale od Ojca Św. Piusa XII. W czasie studiów nauczył się włoskiego, francuskiego, niemieckiego i angielskiego.

         W 1944 r. ks. Kotowski został kapelanem II korpusu wojska polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Do marca 1946 r. pełnił obowiązki kapelańskie w 17 Pułku Artylerii. W 1947 r. powrócił do Polski. Tu podjął posługę jako profesor w sandomierskim seminarium duchownym. W 1949 r. został redaktorem „Kroniki Diecezji Sandomierskiej”. Od 1953 r. pełnił dodatkowo funkcję relatora w Trybunale Prymasowskim w Warszawie, gdzie zlecono mu przygotowanie relacji dla Stolicy Apostolskiej. W jego charakterystyce sporządzonej przez Referat ds. Wyznań w lutym 1953 r. czytamy: Typ wstecznictwa. Do obecnej rzeczywistości ustosunkowany wrogo, choć ma lęk przed odpowiedzialnością, wykorzystuje każdą okazję, by dać wrogi komentarzyk pod adresem obecnego rządu i ustroju. Szczególną uwagę zwraca na młodzież, o nią walczy i zaleca to w rozmowach z księżmi. Na kazaniu 9.09.1951 r. powiedział, że obecna młodzież schodzi na złe drogi, zamiast książeczek do nabożeństwa kupuje <Sztandar Młodych>, ale to się wkrótce skończy, gdyż przyjdzie burza i zniszczy to wszystko.

W 1953 r. ks. Kotowski znalazł się na licie księży, których usunięcia z zajmowanych stanowisk domagały się władze. Rok później MBP oskarżyło go o prowadzanie działalności kontrrewolucyjnej w II korpusie. Bp Jan Kanty Lorek, postawiony wobec ultimatum, albo usunięcie z zajmowanego stanowiska, albo aresztowanie, ustąpił. Mimo to 20.10.1954 r. został wezwany na przesłuchanie przez WUBP w Kielcach. Przed aresztowaniem uratowała go najprawdopodobniej ucieczka na zachód ppłka Józefa Światły. 

Ks. Kotowski odwoływał się od krzywdzącej go decyzji jednak bezskutecznie. W styczniu 1957 r. przeniósł się do Warszawy, gdzie wkrótce podjął posługę w sekretariacie Prymasa Polski. W 1959 r. otrzymał tytuł szambelana Jego Świątobliwości. W 1967 r. został jednym w dwóch sekretarzy Komisji episkopatu Polski ds. Polonii. Wielokrotnie towarzyszył w podróżach Słudze Bożemu prymasowi Polski Stefanowi kard. Wyszyńskiemu. Prywatnie szerzył kult miłosierdzia Bożego.

 

Ks. Stanisław Kotowski zm. 20.07.1984 r. w Ustce. Mszy Św. Żałobnej przewodniczył prymas polski kard. Józef Glemp. Uroczystością pogrzebowym na cmentarzu bródnowskim przewodniczył bp Jerzy Dąbrowski.