Katolicy.eu

Ks. Zenon Krupiński, więziony w czasach Polski Ludowej.

 

Zenon Krupiński ur. się 7.09.1908 r. w Petersburgu. Tu spędził dzieciństwo i rozpoczął naukę w rosyjskiej szkole. W 1918 r. wraz z rodzicami i bratem przyjechał do Polski. Uczył się kolejno w Aleksandrowie Kujawskim, Skierniewicach,  Włocławku. W 1932 r. zdał maturę, po czym wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. W 1938 r. przyjął święcenia kapłańskie w katedrze włocławskiej z rąk biskupa Karola Radońskiego.

Pierwszą placówką ks. Krupińskiego był Wróblów koło Sieradza, gdzie posługiwał jako wikary i prefekt. W grudniu 1939 r. wyjechał do Zakopanego, gdzie został kapelanem sióstr urszulanek na Jaszczurówce. Pod koniec 1941 r. trafił do Klikuszowej. Tu posługiwał jako wikary i prefekt. Latem 1944 r. powrócił do Zakopanego, gdzie podjął pracę wśród sióstr urszulanek na Antałówce.

Po zakończeniu okupacji niemieckiej ziem polskich, ks. Krupiński powrócił do diecezji włocławskiej. W marcu 1945 r. i został administratorem parafii  Tykadłów. W grudniu 1946 r. przeniesiono go do Straszewa koło Nieszawy. Rok później zdał egzamin proboszczowski. W 1950 r. został proboszczem w Zbiersku.

6.01.1952 r. ks. Krupiński został aresztowany przez UB jako podejrzany o działalność antypaństwową i osadzony w Więzieniu Karno – Śledczym w Katowicach. 25.04.1952 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Katowicach skazał go na karę 7 lat pozbawienia wolności oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na 3 lata oraz przepadek całego mienia na rzecz skarbu państwa. Wyrok uzasadniano utrzymywaniem kontaktów z kurierem Hubertem Bogackim, przybyłym z emigracji oraz przechowywanie broszur i pism - jak napisano- szkalujących ustrój  ZSRR. Wniesiona przez adwokata rewizja do Najwyższego Sądu Wojskowego została odrzucona. Natomiast rewizja prokuratora wojskowego, kwestionującego wyrok jako zbyt łagodny, została uwzględniona. Dlatego Wojskowy Sąd Rejonowy ponownie rozpatrzył sprawę, po czym 18.02.1953 r. skazał go na 10 lat pozbawienia wolności oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na 4 lata oraz przepadek całego mienia na rzecz skarbu państwa.

Ks. Krupiński wyrok odsiadywał najpierw w więzieniu Warszawa – Mokotów a potem we Wronkach, gdzie był czterokrotnie ukarany m.in. za wygłoszenie kazania pod celą. Jak napisano w jego opinii sporządzonej we Wronkach „nadal pozostaje we wrogiej ideologii”, jest zarozumiały, w jego zachowaniu widoczna jest postawa wyższości wobec strażników a koleżeńskość i solidarność wobec współwięźniów. W czerwcu 1955 r. otrzymał dwumiesięczną przerwę w odbywaniu kary. Warunkowe zwolnienie uzyskał w październiku 1956 r.

Odzyskawszy wolność ks. Krupiński objął jako administrator parafię Góra koło Błaszek. W 1957 r. został administratorem parafii Dobra koło Turku. W związku z organizacją 3.05.1959 r. procesji na rynku, został ukarany przez Kolegium Orzekające. Ponieważ nie zgodził się z tą decyzją, uznając ją za formę prześladowania religijnego, Wydział do Spraw Wyznań wystąpił z wnioskiem do Kurii Diecezjalnej we Włocławku o udzielenie mu ostrzeżenia, podkreślając, że w wypadku podjęcia przez niego jakiejkolwiek czynności, którą „władze państwowe uznają za szkodliwą z punktu widzenia interesu publicznego, będzie zmuszony zażądać natychmiast zwolnienia z wszystkich piastowanych przez niego duchownych stanowisk kościelnych”.  

Ks. Krupiński w latach 60-tych XX wieku kolejno administrował w parafiami Kosmów, Kikół, Zbrachlin. W 1970 r. został przeniesiony na emeryturę. Odtąd przebywał w domu księży emerytów w Ciechocinku.

 

Ks. Zenon Krupiński zmarł 6.02.1983 r. w szpitalu w Aleksandrowie Kujawskim. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Ciechocinku.