Katolicy.eu

O. Romuald Moskała, animator Sodalicji mariańskich.

 

Romuald Moskała ur. się 7.02.1890 w Nowisielcach pod Sanokiem. W 1905 r., czując głos Bożego powołania, wstąpił do zakonu jezuitów w Starej Wsi pod Brzozowem. Równocześnie z formacją zakonną studiował filozofię w Nowym Sączu i Krakowie oraz teologię w Jaseniku na Morawach i w Dziedzicach. W 1916 r. przesiedział 2 miesiące w więzieniu w Krakowie, za obraźliwe wyrażenie się o cesarzu Franciszku Józefie I.  Święcenia kapłańskie przyjął w 1917 r. Przez dwa lata studiował nauki społeczne na Uniwersytecie jagiellońskim. W 1920 r. uczestniczył w wojnie polsko – bolszewickiej jako kapelan. Po wojnie kontynuował studia na KUL-u.

O. Moskała położył olbrzymie zasługi w rozwoju sodalicji mariańskich w Polsce. Od 1923 r. kierował jako moderator Sodalicją Akademików w Krakowie, dla której utworzył w 1926 r. pierwszy w Polsce Dom Sodalicji im. Ks. Stefana Bratkowskiego, będący nie tylko akademikiem ale także ośrodkiem kulturalno – społecznym. Kierował także sodalicjami stanowymi ziemian, inteligencji męskiej, nauczycieli, kupców oraz urzędniczek. Mianowany w 1925 r. przełożonym domu jezuitów przy kościele św. Barbary w Krakowie, założył przy nim Główny Sekretariat Sodalicji w Polsce. Od 1931 r. przez 5 lat redagował adresowane do księży działających w sodalicjach pismo „Moderator”, w którym nawoływał do konsolidacji ruchu i ścisłej współpracy z Akcją Katolicką.

o. Moskała organizował zjazdy sodalicyjne, wygłaszał odczyty, głosił rekolekcje dla elitarnych grup. Był jednym ze współorganizatorów Kongresu Mariańskiego w Krakowie w 1931 r. i obchodów 400-lecia urodzin ks. Piotra Skargi. Z jego inicjatywy Sodalicja Akademików sfinansowała częściowo budowę sanatorium „Odrodzenie” w Zakopanem. Od 1931 r. był także opiekunem Towarzystwa ks. Piotra Skargi w Krakowie.

W czasie okupacji hitlerowskiej o. Moskała nadal był moderatorem działającej w Krakowie Sodalicji Akademików. Przez pewien czas był więziony, a potem internowany. W listopadzie 1939 r. założył rodzaj spółdzielni „Consum”, która organizowała dostawy żywności z dworów i następnie dostarczała ją swoim członkom. W 1941 r. współorganizował w Krakowie RGO i wszedł w jej skład. Równocześnie otaczał opieką dzieci i młodzież w Placówce Dzieci Ulicy. Pod koniec wojny organizował pomoc dla młodzieży przybyłej do Krakowa, po upadku Powstania Warszawskiego.

Po zakończeniu II wojny swiatowej, o. Moskała posługiwał jako moderator Sodalicji Akademików i kierownik Centralnego Sekretariatu Sodalicji. 22.04.1945 r. został prezesem Związku Młodzieży Przemysłowej i Rękodzielniczej oraz objął stanowisko superiora domu przy ul. Skarbowej. W następnym roku w Bochni otworzył ośrodek wychowawczy dla kilkudziesięciu chłopców oraz przystąpił do budowy gmachu szkoły zawodowej, którego jednak komuniści nie pozwolili mu ukończyć.

1.04.1950 r. o. Moskała został aresztowany. W czasie rewizji znaleziono broń podrzuconą tam wcześniej przez funkcjonariuszy UB. Oskarżony o przechowywanie broni stanął przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Krakowie w październiku 1950 r. Podczas rozprawy nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Prokurator żądał kary 13 lat więzienia. Sąd uznał jego winę i wymierzył mu karę 10 lat pozbawienia wolności. Wyrok odsiadywał w więzieniach w Krakowie, Warszawie, Rawiczu i Wronkach.

W lipcu 1954 r., po 4 latach spędzonych w komunistycznych kazamatach, o. Moskała odzyskał wolność, po czym zamieszkał w Dziedzicach. Mianowany prefektem generalnym bibliotek, poświęcił się organizowaniu życia bibliotecznego w śląskich domach zakonnych. Opublikował „Naszą Rotę” zawierającą okolicznościowe przemówienia sodalicyjne. Zostawił też w rękopisie kilka ciekawych rozpraw z zakresu życia sodalicyjnego.  

 

O. Romuald Moskała zmarł 12.11.1956 r. w Krakowie na zawał serca.