Katolicy.eu

Ks. Franciszek Ossowski, kapelan AK i NSZ.

 

         Franciszek Ossowski ur. się 29.11.1903 r. w Czaplicach koło Przasnysza, w rodzinie szlacheckiej. Po skończeniu szkoły elementarnej uczęszczał do gimnazjum w Ciechanowie. W 1903 r., po zdaniu egzaminu dojrzałości, wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku. W grudniu 1929 r. przyjął święcenia kapłańskie.

         Ks. Ossowski posługiwał jako wikary kolejno w Sierpcu, Krzynowłodze Wielkiej, Bodzanowie i Raciążu. W 1936 r. został proboszczem w Korzeniu. Dwa lata później objął probostwo w Niedzborzu. W przededniu wybuchu II wojny światowej został kapelanem wojska polskiego.

W kampanii wrześniowej ks. Ossowski uczestniczył w walkach pod Mławą i Działdowem. Wzięty do niewoli przez Niemców, odzyskał wolność dzięki wstawiennictwu księdza katolickiego z Olsztyna. Jesienią 1939 r. powrócił do Niedborza. Tu obok normalnej pracy duszpasterskiej zaangażował się w tworzenie struktur konspiracji wojskowej w okolicach Mławy i Ciechanowa. Był kapelanem oddziałów partyzanckich AK i NSZ. Pomagał ukrywającemu się przed Niemcami Żydowi Wilkowi z Przasnysza.

Po wojnie, latem 1946 r., ks. Ossowski został przeniesiony na własną prośbę  do parafii Skołatowo, a po roku do Zielonej Ciechanowskiej. Wielokrotnie, tak w kazaniach jak i rozmowach prywatnych, dawał wyraz swoim niepodległościowym i antykomunistycznym poglądom. Aby uciszyć nieugiętego kapłana, komunistyczne władze obłożyły go wysokimi podatkami. Ponieważ nie był wstanie ich opłacić, poborcy podatkowi w asyście milicji zabrali mu wszystkie wartościowe przedmioty i inwentarz z gospodarstwa. Poddano go także nieustającej inwigilacji.

W czerwcu 1950 r. ks. Ossowski został aresztowany przez funkcjonariuszy WUBP. Osadzony w areszcie śledczym w Warszawie, został poddany czteromiesięcznemu morderczemu śledztwu. W listopadzie 1950 r. stanął przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie. W akcie oskarżenia czytamy: Czynił przygotowania do zmiany przemocą obecnego ustroju Państwa Polskiego, przez to, że: publicznie rozpowszechniał wrogą propagandę, zawierającą fałszywe i oszczercze wiadomości o demokratycznym ustroju i władzy ludowej w Polsce oraz o Związku radzieckim, usiłując w ten sposób wytworzyć wśród osób trzecich wrogi stosunek do obecnej rzeczywistości i skierować je do wystąpień przeciwko obecnemu ustrojowi i władzy, poderwać sojusz ze Związkiem Radzieckim i w konsekwencji obalić wadzę ludową w Polsce. Jednym z dowodów winy była odmowa podpisania Apelu Sztokholmskiego, przez co, jak pisano, wykazał wrogi stosunek do obecnej rzeczywistości w Polsce i Związku Radzieckiego, a przychylny agresji imperialistycznej i ustrojowi wyzysku człowieka przez człowieka.

Ks. Ossowski nie przyznał się do zarzucanych czynów. Również część świadków odwoła swoje zeznania, wymuszone podczas przesłuchań na UB, i wyraziła się o oskarżonym z szacunkiem i uznaniem. Mimo to został skazany na 12 lat pozbawienia wolności, utratę praw publicznych i przepadek mienia. Wyrok odsiadywał w więzieniach kolejno w Warszawie, Rawiczu i Wronkach.

Ks. Ossowski odzyskał wolność w maju 1956 r. po prawie sześciu latach spędzonych w komunistycznych kazamatach. Ponieważ komunistyczne władze nie wyrażały zgody, aby został proboszczem, w lipcu 1957 r. podjął posługę  jako kapelan sióstr kapucynek w Przasnyszu. Po czterech latach został kapelanem sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Białej k. Płocka. Posługę wśród sióstr łączył z działalnością w sądzie biskupim jako obrońca węzła małżeńskiego. Zajmował się także dokumentowaniem martyrologii duchowieństwa diecezji płockiej w latach II wojny światowej. Zgromadzony materiał liczył ponad 800 stron maszynopisu. W 1978 r. otrzymał godność kanonika honorowego kolegiaty w Pułtusku.

 

Ks. Franciszek Ossowski zmarł 14.10.1984 r. Jego doczesne szczątki spoczęły w rodzinnym grobowcu w parafii Węgra.