KATOLICY.EU

Ks. Michał Skowron, więzień polityczny PRL.

 

Michał Skowron ur. się 28.09.1913 r. w Osieczku koło Osieka. Uczył się w gimnazjach w Staszowie i Mielcu, po czym podjął naukę w niższym seminarium duchownym w Sandomierzu, gdzie w 1933 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie studiował w sandomierskim Wyższym Seminarium Duchownym. W 1938 r. przyjął święcenia kapłańskie.

Ks. Skowron rozpoczął posługę duszpasterską od parafii w Opatowie, gdzie był kolejno prefektem w szkole podstawowej, wikariuszem, kapelanem szpitala. W 1941 r. zachorował ciężko na płuca. Urlopowany wyjechał do Zakopanego i Lipowej, gdzie powrócił do zdrowia. W 1942 r. został wikarym we Włostowie. Potem posługiwał kolejno w Krynkach, Staszowie i Białaczowie. W 1948 r. sprowadził do Staszowa Zgromadzenie Sióstr Świętego Dominika. Siostry wychowały dzieci w przedszkolu zorganizowanym przez Caritas, zajmowały się posługą w kościele jako zakrystianki i organistki, opiekowały się chórem i scholą, organizowały pielgrzymki i wystawiały jasełka.

W 1951 r. ks. Skowron został wikarym w parafii św. Teresy w Radomiu, z rezydencją w Pelagowie, gdzie miał przygotować warunki do utworzenia parafii. Od początku w swojej posłudze duszpasterskiej napotykał na liczne przeszkody ze strony komunistycznych władz.  M.in. w 1952 r. odmówiono mu zgody na pracę katechety w miejscowych szkołach podstawowych. W 1954 r. odkupił od ewangelików kaplicę użytkowaną od 1944 r. przez miejscowych katolików. W 1957 r. erygowano w Pelagowie parafię, której został proboszczem. Przemiany polskiego października sprawiły, że ponownie mógł podjąć pracę katechety w miejscowych szkołach.

16.09.1958 r. oficer śledczy Komendy Miejskiej MO w Łodzi, ppor. Władysław Paderewski podjął decyzję o wszczęciu dochodzenia przeciwko ks. Skowronowi. 11 dni później postawiono mu zarzut publicznego lżenia ustroju państwa polskiego, po czym został aresztowany. Zarzuty dotyczyły kazania, jakie wygłosił 7.09.l958 r. w Kościele w Pelagowie. Skomentował wówczas zarządzenie ministra oświaty w sprawie przestrzegania zasad świeckości szkoły, podkreślając iż stanowi ono ograniczenie swobód religijnych w Polsce i jest przejawem prześladowania ludzi wierzących. Przez 3 miesięcy oczekiwał w więzieniu na rozprawę. Odmówiono mu wówczas zgody na wykonywanie praktyk religijnych w więzieniu.

Rozprawa przeciwko ks. Skowronowi odbyła się 15.01.1959 r. Większość świadków oskarżenia „zasłoniła się niepamięcią” i nie potwierdziła tez prokuratora. Zeznania obciążające złożył jedynie milicjant i nijaki Jaroszek. Sam do zarzucanych mu czynów nie przyznał się. Pomimo to został skazany na 6 miesięcy więzienia z zawieszeniem na 2 lata. W uzasadnieniu wyroku przytoczono słowa, które miał wypowiedzieć z ambony: Niemcy strzelali, mordowali Polaków, mówiąc, że czynią to dla dobra narodu polskiego. Dziś rząd komunistyczny każe zdejmować krzyże i twierdzi, że robi to dla dobra narodu polskiego.

Ks. Skowron odwołał się od wyroku do Sądu Najwyższego. Także Służba Bezpieczeństwa zwróciła się do prokuratury o wniesienie rewizji, by podwyższyć karę i nieść jej zawieszenie. Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok w mocy i obciążył go kosztami postępowania rewizyjnego.

W 1959 r. na prośbę ks. Skowrona, bp Jan Kanty Lorek chciał go przenieść na probostwo do Bodzechowa. Na objęcie przez niego nowej parafii nie wyrazili zgody komuniści. W tym samym roku został wybrany wicedziekanem. Ubocznym skutkiem pobytu w więzieniu było odnowienie się gruźlicy. W 1960 r. trafił do szpitala. Cierpiał także z powodu nadciśnienia i choroby nerek. W tej sytuacji w 1961 r. podjęto próbę przeniesienia go na parafię do Potworowa. Wniosek ten władze odrzuciły. W uzasadnieniu Wydział ds. Wyznań z Kielc pisał: jego obecna postawa obywatelska nie daje jeszcze gwarancji, że na stanowisku proboszcza parafii w Potworowie nie dopuści się czynów godzących w interesy państwa i porządek publiczny.

W czerwcu 1961 r. na prośbę biskupa Piotra Gołębiowskiego aby zrezygnował z parafii dla dobra Kościoła i podjął leczenie w Nałęczowie, ks. Skowron opuścił Pelagów.  Do końca życia używał jednak tytuł proboszcza. Na jego miejsce przybył ks. Roman Kotlarz. W 1962 r. został rektorem kaplicy publicznej i kapelanem domu sióstr miłosierdzia. Podjął także katechizację dzieci szklonych. W 1965 r. zamieszkał  domu rekolekcyjnym w Sandomierzu i objął obowiązki sędziego prosynodalnego w sądzie biskupim. Jego stan zdrowia, pomimo leczenia, ulegał stałemu pogorszeniu.

 

Ks. Michał Skowron zm.14.10.1968 r. w szpitalu w Ostrowcu Świętokrzyskim. Został pochowany na cmentarzu katedralnym w Sandomierzu.