KATOLICY.EU

Ks. Michał Sternal, kapelan AK.

 

         Michał Sternal ur. się 14.09.1905 r. w chorwackiej miejscowości Klostar Ivanić. Szkołę podstawową ukończył w Męcinie Małej koło Gorlic, gdzie jego ojciec pracował jako wiertacz przy poszukiwaniu ropy naftowej. W 1926 r. zdał maturę w Gimnazjum im. Marcina Kromera w Gorlicach, po czym wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. W 1931 r. przyjął święcenia kapłańskie. Jako neoprezbiter rozpoczął pracę duszpasterską w charakterze wikariusza w Jaśle, a następnie w Głębokiem.

W 1938 r. ks. Sternal został proboszczem w Bratkowicach pod Rzeszowem. Po klęsce wrześniowej, 3.11.1939 r. został aresztowany przez Niemców wraz z liczną grupą polskiej inteligencji i osadzony w więzieniu na Zamku w Rzeszowie. Tu zetknął się z przetrzymywanym Wincentym Witosem. Po 2 tygodniach odzyskał wolność. W maju 1940 r. został zaprzysiężony jako członek ZWZ. Przyjął wówczas pseudonim „Łęg”. Odtąd jego plebania stała się jedną z tajnych kwater i punktem kontaktowym Łukasza Cieplińskiego – komendanta Obwodu ZWZ Rzeszów. Wchodził w skład Komisji Rewizyjnej Inspektoratu, był także kapelanem Placówki AK Głogów, aktywnie uczestniczył w pracach wywiadu wojskowego AK, wystawiał lewe metryki i inne dokumenty dla potrzeb działalności konspiracyjnej.  11.05.1944 r. rozkazem gen. Tadeusza Komorowskiego – komendanta Głównego AK, został kapelanem czasu wojny w stopniu kapitana. W czasie akcji „burza” sprawował opiekę duszpasterską nad Zgrupowaniem III AK walczącym w rejonie Świlcza – Głogów – Bratkowice.

Po zajęciu Rzeszowszczyzny przez wojska sowieckie, ks. Sternal kontynuował działalność konspiracyjną kolejno w szeregach AK, organizacji „Nie”, Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Zagrożony aresztowaniem wyjechał w październiku 1945 r. do Zabrza. Tu jako ks. Eugeniusz Ramsza został wikariuszem w parafii Świętego Jana Chrzciciela. Jednocześnie kontynuował działalność antykomunistyczną. Należał do grona najbliższych współpracowników Łukasza Cieplińskiego, ostatniego prezesa WiN-u. O stopniu zaufania świadczy fakt, iż ochrzcił jego syna, Andrzeja.

Jesienią 1947 r. ks. Sternal został aresztowany przez funkcjonariuszy UBP. Ponieważ UBP nie rozpoznało jego rzeczywistej roli w pracach WiN-u, szybko odzyskał wolność, po czym przeniósł do Wrocławia, gdzie został wikariuszem w parafii na Psim Polu. Ponownie został aresztowany w 1950 r. przeszedł 9-cio miesięczne śledztwo w WUBP we Wrocławiu. Odzyskał wolność dzięki skutecznej interwencji władz kościelnych.

W 1957 r. ks. Sternal powrócił do diecezji przemyskiej. W następnym roku został proboszczem w Borku Starym. Jak pisze jego biograf Zbigniew Wójcik: „wśród parafian cieszył się dużym autorytetem. Wybudował nową plebanię”. W 1980 r. przeszedł na emeryturę. Następnie zaangażował się w działalność rzeszowskiego środowiska weteranów AK i Zrzeszenia WiN. W 1986 r., podczas II Katolickiego Tygodnia Historycznego w Rzeszowie domagał się przywrócenia dobrego imienia Cieplińskiemu zamordowanemu w komunistycznym więzieniu. W 1989 r. poświęcił w kościele farnym w Rzeszowie replikę sztandaru Inspektoratu Rejonowego AK Rzeszów. W 1990 r. przewodniczył uroczystościom pogrzebowym Jadwigi Cieplińskiej, wdowy po Łukaszu.

 

Ks. Michał Sternal zm. 19.05.1992 r. w szpitalu w Błażowej po krótkiej chorobie. Pochowany został z pełnym ceremoniałem wojskowym na cmentarzy parafialnym w Borku Starym, a jego pogrzeb przerodził się w manifestację patriotyczną.