KATOLICY.EU

Milenium chrztu Polski

 

Poprzedzone Wielką Nowenną uroczystości tysiąclecia chrztu Polski rozpoczęły się 9.04.1966 r. w Gnieźnie. Następnego dnia 10 000 wiernych, według oficjalnych z pewnością zaniżonych danych, przywitało kopię obrazu MB Częstochowskiej.

Główne uroczystości milenijne miały miejsce 14.04.1966 r. w czwartek po Wielkanocy, dokładnie w rocznicę Chrztu Polski. Odbyła się wówczas uroczysta sesja naukowa i celebra pontyfikalna w katedrze. 40 tysięcy wiernych odśpiewało uroczyste „Te Deum” przy dźwiękach Dzwonu Wojciechowego i dzwonów z całego miasta. Wieczorem odbyło się krótkie posiedzenie Komisji Głównej Episkopatu, a następnego dnia - sesja plenarna. Ksiądz Prymas Stefan kardynał Wyszyński ogłosił powołanie Komitetu Honorowego Milenium i odczytał specjalny list do Ojca Świętego Pawła VI. Głowa kościoła katolickiego pisała w nim: „Ojczyzna Wasza cieszy się mianem zawsze wiernej córy Kościoła i jest nią rzeczywiście! Szczególnie Nam ona droga i bliska, nie tylko przez uczucie Naszej Ojcowskiej miłości, którym obejmujemy Lud Boży całego świata lecz także ze względu na Nasze skromne prace, podjęte dla Was w młodości, dzięki dobroci Bożej, która pozwoliła dokonać ich u was, w służbie Stolicy Apostolskiej. (...) Nader stosowne było przyozdobienie Polski nazwą „Przedmurza chrześcijaństwa”, zwłaszcza, że zachowała ona nietknięte dziedzictwo duchowe. Podczas gdy w niektórych krajach Europy, odstąpiono od wiary katolickiej, Polska, przy nadciągających nawałnicach dziejowych, z nieustraszonym męstwem stawała w obronie chrześcijaństwa”.

Zgromadzeni w Gnieźnie biskupi przyjęli „Słowo biskupów polskich z milenijnej konferencji episkopatu przy grobie św. Wojciecha w Gnieźnie”. Pisali w nim: „W rocznicę Chrztu Polski dziękujemy Najwyższej Bożej Jedności w Przenajświętszej Trójcy za łaskę biskupiej jedności. Maryja, która strzegła ciała fizycznego Jezusa, strzeże także jedności mistycznej Jego Ciała, jedności pasterzy na polskiej ziemi. I za to szczególną wyrażamy jej wdzięczność i w szczególną – na zawsze – oddajemy się zależność”. 

Podczas uroczystości milenijnych w Gnieźnie wierni wielokrotnie urządzali owacje na cześć Prymasa Wyszyńskiego i przybyłych wraz z nim biskupów. Jeden z uczestników uroczystości wspominał: „Ludzie na dobre zziębli, ale najbardziej przemarznięci są nasi biskupi, którzy stali o otwartym Wzgórzu Lecha. Mimo, że ks. Prymas już przeszedł, nikt z ludu się nie rusza. Za chwilę ukażą się na balkonie pałacu Prymasowskiego wszyscy biskupi. (...) Na widok Prymasa na balkonie podnoszą się oklaski i okrzyki: <Niech żyje ks. Prymas! Niech żyją księża biskupi! Niech żyje nasz Episkopat!> (Niech żyją> - powtarza rozentuzjazmowana rzesza. Ksiądz Prymas przemawia. (...) Przy słowach, ze naród wierzący ma prawo do prawdy, miłości, szacunku, wolności wyznania i sumienia – zrywa się burza oklasków i okrzyków. Wszystkie oczy z wyrazem miłości, oddania i bezgranicznego zaufania patrzą na ks. Prymasa i biskupów”.

W tym samym czasie władze zorganizowały konkurencyjne obchody 1000 - lecia państwa polskiego. W drugim dniu Konferencji Episkopatu w czasie nieszporów, odprawianych przez arcybiskupa Wojtyłę, rozległ się salut armatni na cześć ministra spraw wojskowych Mariana Spychalskiego, przedstawiciela rządu na konkurencyjnym zgromadzeniu na placu wolności. Zgromadzony tam groźbami i strachem tłum przerwał kordony milicji i dołączył do uczestników uroczystości kościelnych, entuzjastycznie pozdrawiając biskupów. Na zakończenie gnieźnieńskich obchodów 50 tyś. Wiernych pożegnało Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, który z Gniezna został przewieziony do Poznania.

Podobne uroczystości miały miejsce w następnych miesiącach we wszystkich stolicach biskupich w Polsce. Wszędzie gromadziły się kilkudziesięciotysięczne tłumy wiernych i wszędzie władze czyniły co mogły, aby odciągnąć ludzi od ołtarza.

W tajnym opracowaniu Urzędu ds. wyznań wymieniano następujące metody zakłócania uroczystości milenijnych w Gnieźnie, Poznaniu, Częstochowie i Krakowie:

·        organizowanie atrakcyjnych imprez rozrywkowych, sportowych i turystycznych,

·        organizowanie pozalekcyjnych zajęć dla młodzieży szkolnej,

·        nasilenie kontroli punktów katechetycznych,

·        organizowanie na wyższych uczelniach imprez podkreślających dorobek PRL,

·        niedopuszczenie do przewozu przez transport państwowy i spółdzielczy pielgrzymów,

·        uniemożliwianie instalacji urządzeń nagłaśniających,

·        uniemożliwienie korespondentom zagranicznym relacji na żywo,

·        ograniczenie napływu turystów zagranicznych.

         Pomimo zastosowania tych i innych metod według tego samego opracowania w uroczystościach w Gnieźnie wzięło udział 140 000 wiernych, w Poznaniu 120 000 wiernych, Krakowie 100 000 wiernych.