Katolicy.eu

Ks. Jan Albrecht, działacz chrześcijańskiego ruchu robotniczego.

 

Jan Albrecht ur. się 23.04.1872 r. Po skończeniu Seminarium Duchownego w Warszawie, przyjął w 1897 r. święcenia kapłańskie. Od początku działalności duszpasterskiej interesował się problemami robotników. Dlatego udał się w podróż do Niemiec, podczas której poznał pracę chrześcijańskich związków zawodowych w Westfalii i Nadrenii. Obserwował również działalność katolickich stowarzyszeń robotniczych w diecezji poznańskiej. Po powrocie do zaboru rosyjskiego założył w 1905 r. w Łodzi, pierwsze w tym mieście Stowarzyszenie Robotników Chrześcijan. Wkrótce okręg Łódzki tej organizacji liczył ponad 8 000 członków. Stowarzyszenie pod patronatem ks. Albrechta założyło dom ludowy, tkalnię mechaniczną, spółdzielcze warsztaty rzemieślnicze, sklepy spożywcze i kasy spółdzielcze. Otaczało stałą opieką robotników, zwłaszcza w okresie lokautów i strajków. W 1906 r. w czasie masowych strajków i starć zbrojnych z wojskami carskimi w Łodzi osobiście zabiegał o kompromisowe rozwiązanie sporów z pracodawcami.

Po odzyskaniu niepodległości, ks. Albrecht zorganizował Chrześcijańskie Zawiązki Zawodowe w Łodzi, ściśle współpracował z Chrześcijańską Demokracją. W 1919 r. został rektorem kościoła św. Marcina w Warszawie. Pod jego patronatem Stowarzyszenie Robotników Chrześcijan rozwinęło ożywioną działalność na terenie Archidiecezji Warszawskiej. Był jednym z organizatorów w 1921 r. zjazdu na którym powołano Zjednoczenie Stowarzyszeń Robotników Chrześcijańskich. Należał do inicjatorów Chrześcijańskich Uniwersytetów Robotniczych i Kół Młodzieży Robotniczej. W trosce o zapewnienie robotnikom tanich mieszkań, przyczynił się do powstania Spółdzielni Budowlano – Mieszkaniowej „Zgoda” w Warszawie, w której był prezesem Rady Nadzorczej. W listopadzie 1922 r. został wybrany senatorem z listy Chrześcijańskiej Demokracji. W lipcu 1928 r. reprezentował Polskę na Kongresie stowarzyszeń Robotniczych w Kolonii.

Ks. Jan Albrecht zmarł 6.07.1929 r. w Warszawie.