Katolicy.eu

Ks. Wacław Bliziński, działacz spółdzielczy.

 

Wacław Bliziński ur. się 28.07.1870 r. w Warszawie, w rodzinie szlacheckiej. Po skończeniu gimnazjum w Warszawie, wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. W 1892 r. przyjął święcenia kapłańskie, po czym został wikarym przy katedrze włocławskiej. W 1900 r. objął probostwo w Liskowie, wsi w której analfabetyzm sięgał 87%, a główną rozrywką było pijaństwo w trzech tutejszych karczmach. Ustępujący proboszcz ks. Hieronim Romanowicz ocenił parafian lapidarnie: źli ludzie, nic tu zrobić nie można.

Kiedy w dniu święta Trzech Króli, ks. Bliziński stanął po raz pierwszy na ambonie w kościele liskowskim, powiedział: Przyszedłem Wam przychylić nieba i chleba. Słowa te stały się dewizą jego wieloletniej działalności w Liskowie. Najpierw założył spółkę rolniczo – handlową „Gospodarz”, sklep spółdzielczy i towarzystwo wzajemnych ubezpieczeń od ognia. Potem powstały warsztaty tkackie, kołka rolnicze, warsztaty zabawkarskie, szkoła rolnicza, mleczarnia, piekarnia i łaźnia. Od 1909 r. większość tych instytucji mieściła się w nowowzniesionym Domu Ludowym. Już przed I wojną światową Lisków zyskał szeroki rozgłos i uznanie, czego wyrazem były poświęcone mu liczne broszury i artykuły.

W czasie I wojny światowej ks. Bliziński razem ze środowiskiem lubelskiej „Gazety Ludowej” współtworzył w 1917 r. Zjednoczenie Ludowe, w którym pełnił funkcję prezesa Rady Naczelnej, a potem prezesa honorowego. W listopadzie 1918 r. stanął na czele powstałego wówczas Polskiego Zjednoczenia Ludowego. W następnym roku uzyskał razem z 29 innymi członkami stronnictwa mandat poselski.  W 1918 r. został kierownikiem departamentu Opieki Społecznej w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. Od 1919 r. do 1922 r. wchodził w skład Rady Obrony Państwa. Potem, zrażony do działalności politycznej, skoncentrował się na pracy spółdzielczej w Liskowie.

Jeszcze w 1916 r. Ks. Bliziński utworzył gimnazjum przekształcone w 1921 r. na seminarium nauczycielskie. Następnie powstały: Bank Ludowy, Kasa Stefczyka, sierociniec, przytułek dla starców i kalek, koło gospodyń wiejskich. Zelektryfikowany Lisków stał się miejscem licznych uroczystości o ogólnokrajowym zasięgu. Instytucje spółdzielcze działały na tyle prężnie, że nie zdołał im nawet zaszkodzić wielki kryzys z początku lat 30-tych. Ks. Henryk Weryński przebywający w 1935 r. w Liskowie zadawał sobie wielokrotnie pytanie skąd wzięły się fundusze na tak liczne przedsięwzięcia? Po zwiedzeniu Liskowa zauważył: Moim zdaniem trzy źródła złożyły się na pokrycie zapotrzebowań tego wielkiego dzieła. Po pierwsze <serce w kieszeni> ks. Prałata W. Blizińskiego. Po drugie pomoc instytucji państwowych i samorządowych. Po trzecie ofiarność miejscowego ludu, podbitego pracą niezwykłego kapłana dla wsi i jej mieszkańców.

Ukoronowaniem pracy na polu oświatowym ks. Blizińskiego, była wystawa „Wieś Polska Lisków" zorganizowana w 1925 r. pod honorowym protektoratem premiera Władysława Grabskiego. Osiągnięcia dwudziestu pięciu lat pracy proboszcza Liskowa pokazano w działach: hodowlanym, rolniczym, ogrodniczo-pszczelarskim, spółdzielczym, oświatowym, opieki społecznej i higieny, etnograficznym i przemysłu ludowego, propagandy, komunikacji, muzycznym i rozrywek, pożarniczym, a także Ligi Obrony Powietrznej Państwa. Wystawę zwiedziło ponad czterdzieści dwa i pół tysiąca osób - w tym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Stanisław Wojciechowski, trzysta siedemdziesiąt jeden wycieczek z całego kraju oraz goście Międzynarodowego Kongresu Rolniczego z: Danii, Japonii, Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Turcji, Wielkiej Brytanii i Włoch.

Przygotowanie tej wystawy stało się doskonałą okazją do uruchomienia nowej siedmioklasowej Szkoły Powszechnej dla pięciuset uczniów, której nadano imię ks. Piotra Skargi.

Kolejna wystawa odbyła się w Liskowie w czerwcu 1937 r. i została zatytułowana „Praca i kultura wsi". W uroczystości jej otwarcia uczestniczyli: Prezydent RP Ignacy Mościcki i Marszałek Edward Śmigły-Rydz.

W kwietniu 1937 r. na zaproszenie pułkownika Koca, ks. Bliziński podjął pracę w Prezydium Organizacji Wiejskiej Obozu Zjednoczenia Narodowego, a potem w Radzie Głównej OZN. W listopadzie 1938 r. został senatorem z nominacji prezydenta Mościckiego. W senacie piastował funkcje wiceprezesa Sądu Marszałkowskiego oraz członka dwóch komisji: administracyjno-samorządowej i budżetowej. 

Pracę ks. Blizińskiego doceniły również władze kościelne obdarzając go godnością kanonika honorowego i prałata papieskiego.

We wrześniu 1939 r., po agresji Niemiec na Polskę, poszukiwany przez gestapo ks. Bliziński, ukrywał się w Warszawie. Po kapitulacji powstańczej stolicy został przewieziony do Częstochowy, gdzie opiekowały się nim Siostry Służebniczki.

 

Ks. Wacław Bliziński zmarł 21.10.1944 r. w Częstochowie. Zgodnie z jego ostatnią wolą, po wojnie spoczął na cmentarzu w Liskowie.