Katolicy.eu

Matka Maria Borowska, reformatorka zgromadzenia sióstr felicjanek.

 

Aniela Borowska ur. się 3.07.1832 r. w Warszawie, w rodzinie szlacheckiej o patriotycznych tradycjach: ojciec walczył w postaniu listopadowym, matka prowadziła pensją dla dziewcząt. Po skończeniu pensji SS Wizytek w Warszawie, podjęła pracę jako nauczycielka w Piotrkowie Trybunalskim i w Warszawie.

Pod wpływem spowiednika, bł. O. Honorata Koźmińskiego, Borowska została tercjarką franciszkańską. Później Koźmiński polecił jej nowoutworzone zgromadzenie sióstr felicjanek. 26 - letnia nauczycielka, posłuchała rady spowiednika i wstąpiła do polecanego zgromadzenia, przybierając imiona Maria Magdalena. Tu powierzono jej prowadzenie placówki w Ceranowie, która przygotowywała siostry ochroniarki, mające pracować w utworzonych przez Towarzystwo Rolnicze Ochronkach Wiejskich. Placówka stała się wzorem dla innych instytucji tego typu: obok szkoły elementarnej dla 100 dzieci, siostry prowadziły przedszkole, przychodnię zdrowia oraz opiekowały się świątynią parafialną. Po klęsce Powstania Styczniowego władze carskie skasowały zgromadzenie sióstr felicjanek. W tej sytuacji pozostała w Warszawie. Będąc przełożoną sióstr mieszkających w Warszawie w pałacu Elfrydy z Tyzenhauzów Zamojskiej, kierowała je systematycznie do Krakowa,  gdzie dokonywano reorganizacji zgromadzenia.

W 1871 r. w Galicji, gdzie reaktywowano zgromadzenie, wybrano s. Borowską Przełożoną Generalną. Funkcję tą pełniła 44 lata. Jej biograf o. Jerzy Duchniewski oceniał: „Przejawiała nie tylko nieprzeciętny talent organizacyjny, lecz także podejmowała śmiałe inicjatywy społeczne. Dzięki je otwartości i zrozumieniu działalność zgromadzenia nie ograniczała się do pracy w kraju, lecz przeniosła się na kontynent amerykański, a siostry pracowały nie tylko dla katolików, ale także dla żydów, protestantów i prawosławnych”.

W 1874 r. m. Borowska wysłała siostry do USA, gdzie krzewiły oświatę i ratowały tożsamość narodową tamtejszych emigrantów. Felicjanki udały się w następnych latach także do Rumunii, Bośni i Australii. W kraju siostry założyły 35 placówek przy których organizowano szkoły, internaty, ochronki, izby chorych.

Matka Borowska zorganizowała w Krakowie katechumenat dla dokonujących konwersji z mozaizmu i protestantyzmu. Do 1926 r. chrzest przyjęło tam ponad 750 żydówek i kilkadziesiąt protestantek. Do zakładów opiekuńczych prowadzonych przez siostry przyjmowano dzieci różnych wyznań. Dla ubogich studentów zorganizowała w Krakowie „kuchnię studencką”, pozyskując do współpracy zamożne rodziny krakowskie, magistrat miejski i kurię biskupią. Dzięki jej staraniom zgromadzenie uzyskało od Stolicy Apostolskiej w 1874 r. dekret pochwalny, a 1907 r. ostateczne zatwierdzenie. Z jej inicjatywy opracowano historię zgromadzenia a w 1910 r. rozpoczęto wydawanie roczników zgromadzenia sióstr Felicjanek.

 

Matka Maria Magdalena Aniela Borowska zmarła 19.07.1915 r. w Krakowie. W roku śmieci swojej współzałożycielki zgromadzenie ss. felicjanek posiadało 7 prowincji: 2 w Europie i 5 w Ameryce, 210 domów i ponad 2 400 zakonnic.