KATOLICY.EU

Ks. prof. Kazimierz Zimmermann, socjolog.

 

Kazimierz Zimmermann ur. się 25.01.1874 r. w Trzemesznie w rodzinie inteligenckiej. Jego przodkowie przybyli do polski na początku XIX wieku z centralnych Niemiec i szybko ulegli polonizacji. Jego dziadek walczył w powstaniu listopadowym a ojciec w powstaniu styczniowym.

Zimmermann szkołę powszechną ukończył w Trzemesznie, po czym kontynuował naukę w gimnazjum, najpierw w Trzemesznie, a potem u Marii Magdaleny w Poznaniu, gdzie uzyskał maturę. Następnie wstąpił do poznańskiego seminarium duchownego. Formację seminaryjną łączył ze studiami teologicznymi na uniwersytecie w Würzburgu w Bawarii. W 1897 r. przyjął święcenia kapłańskie.

Ks. Zimmermann rozpoczął posługę duszpasterską w Tarnowie Podgórnym. W 1900 r. objął funkcję sekretarza Wydziału Historyczno – Literackiego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1902 r. został przeniesiony do poznańskiej kolegiaty, gdzie posługiwał przez 8 lat jako kustosz.  Ściśle współpracował z abpem Florianem Stablewskim i ks. Piotrem Wawrzyniakiem. W 1902 r. został redaktorem naczelnym „Ruchu Chrześcijańsko – Społecznego” – pierwszego polskiego pisma w całości poświęconego katolickiej nauce społecznej. Rok później wybrano go wiceprezesem Zarządu Głównego Towarzystwa Czytelni Ludowych.  W 1904 r. rozpoczął studia ekonomiczno – socjologiczne na Uniwersytecie w Monachium. W 1907 r., po obronie rozprawy doktorskiej o Banku Przemysłowców w Wielkopolsce, powrócił do kraju. Rok później wskrzesił Wydział Prawno – Ekonomiczny Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

Ks. Zimmermann skupił wokół pisma „Ruch Chrześcijańsko – Społeczny” grupę księży społeczników i publicystów należących do grona najaktywniejszych przedstawicieli polskiej myśli chrześcijańsko – społecznej w zaborze pruskim. Położył wielkie zasługi w dziele popularyzacji wśród polskiej inteligencji wiedzy społecznej. Był jednym z głównych popularyzatorów osiągnięć zachodnioeuropejskiego katolicyzmu społecznego na ziemiach polskich.

Ks. Zimmermann uważał, że duchowny musi włączyć do swojej pracy duszpasterskiej działalność społeczną, gdyż religia ma charakter społeczny. Jego biograf Marek Chamot oceniał: „Kwestię społeczną uznał za najistotniejszą na przełomie XIX i XX w., a jej rozwiązanie postawił na równi z zadaniami duszpasterskimi. Religia i społeczna rola kościoła była dla Zimmermanna tożsame i nierozerwalne. Takiego stanowiska dopatrywał się w nauczaniu społecznym Leona XIII oraz w tradycji katolicyzmu społecznego, zwłaszcza Kettelera i Manninga”.

Ks. Zimmermann popularyzował idee katolicyzmu społecznego także w zaborze rosyjskim. W 1907 r. udał się do Warszawy, gdzie odbył serię wykładów dla tamtejszego duchowieństwa. W 1910 r. objął katedrę socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Decyzja ta wywołała protesty antyklerykalnych środowisk studenckich w Krakowie. W 1919 r. współorganizował Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wileńskiego, na którym wykładał myśl chrześcijańsko – społeczną. W 1921 r. powrócił do Krakowa. Rok później został dziekanem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1924 r. objął stanowisko rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Ks. Zimmermann opublikował wiele artykułów na łamach „Ruchu Chrześcijańsko – Społecznego”, „Przeglądu Kościelnego”, „Ateneum Kapłańskiego”. Spod jego pióra wyszło też wiele prac naukowych. Do ważniejszych zalicza się: „O kwestii socjalnej” „Znaczenie stanu robotniczego dla społeczeństwa i Kościoła”, „Udział duchowieństwa w pracy społecznej”.

 

Ks. Kazimierz Zimmermann zm. 6.04.1925 r. na zawał serca w wieku 51 lat. Spoczął na cmentarzu w Trzemesznie.