Katolicy.eu

O. Aleksander Beń, duszpasterz Polaków w ZSRS.

 

         Aleksander Włodzimierz Beń ur. się 9.03.1912 r. w Dołhomościskach na ziemi lwowskiej. Mając 15 lat wstąpił do niższego seminarium duchownego oo. Franciszkanów we Lwowie. 3 lata później złożył pierwsze śluby zakonne. W 1934 r. zdał egzamin dojrzałości, po czym złożył śluby wieczyste. Następnie podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza. W 1939 r. obronił pracę magisterską. W tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie.

W czasie kampanii wrześniowej, o. Beń jako uchodźca, dotarł na Wołyń, zajęty wkrótce przez wojska sowieckie. Następnie został skierowany do pracy w parafii w Boremlu. Tu pracował do lata 1943 r. Po wyroku śmieci, wydanym na niego przez UPA i bestialskim zamordowaniu kilku księży i tysięcy Polaków, przeniósł się do parafii Torczyn. Wkrótce potem został kapelanem szpitala przeciwgruźliczego i katechetą we Lwowie.

Kiedy latem 1944 r. Armia Krajowa i wojska sowieckie wyzwoliły Lwów, o. Beń zgłosi pracy na terenach należących przed wojną do ZSRS. Został skierowany do Kamieńca Podolskiego, gdzie najpierw był wikarym, a po aresztowaniu proboszcza stanął na czele parafii.

26.01.1945 r. o. Beń został aresztowany w Żytomierzu i przewieziony do więzienia w Chmielnicku. W sporządzonym akcie oskarżania napisano, że był agentem Watykanu (...) prowadził aktywną antysowiecką robotę rozszerzania katolicyzmu w Związku Sowieckim. W tym celu rozpowszechniał katolicką religijną literaturę wśród sowieckiej młodzieży.

W trakcie procesu o. Beń zeznał: Dla mnie było rzeczą zrozumiałą, że udając się na teren wschodnich obszarów Ukrainy, powinienem szerzyć i umacniać katolicyzm wśród sowieckiej ludności. (...) w moich kazaniach wzywałem parafian – katolików do rzetelnego poznawania katolicyzmu, tak, by ich wiara była z przekonania, by jej nie zmieniali, i żyli tak, jak naucza katolicyzm. (...) podstawowym celem katolicyzmu jest walka przeciwko ateizmowi i komunizmowi.

6.05.1945 r. uznano o Benia winnym szpiegostwa na rzecz Watykanu i skazano na 8 lat łagrów. Karę odsiedział w Stiepłagu w Kazachstanie. Po odbyciu wyroku został zesłany do Krematorowska w Kazachstanie, gdzie pracował w bazie traktorów.

O. Beń odzyskał wolność 5.11.1956 r. Odrzucił wówczas możliwość wyjazdu do Polski, po czym przyjął obywatelstwo sowieckie, aby móc posługiwać miejscowym katolikom.

O. Beń przybył na Podole i zamieszkał w Miastkówce. Tu bezskutecznie starł się o zezwolenia na podjęcie legalnej działalności duszpasterskiej. W tej sytuacji powrócił do Kazachstanu i całkowicie poświęcił się konspiracyjnemu duszpasterstwu wśród miejscowych katolików. Ks. prof. Roman Dzwonkowski oceniał: był ofiarnym duszpasterzem rozproszonych na ogromnych przestrzeniach Kazachstanu i Syberii wiernych różnych narodowości. Jego praca na wspomnianych , podobnie jak kilku innych duszpasterzy, przygotowała grunt pod administracyjne struktury duszpasterstwa lokalnego Kościoła rzymsko – katolickiego, powołane do życia 13.04.1991 r.

O. Beń dwukrotnie bezskutecznie występował do sowieckich władz o rehabilitację. W maju 1991 r. przybył do Polski w celu spotkania się z Ojcem Świętym Janem Pawłem II.

 

  O. Aleksander Beń zm. 1.06.1991 r. na wylew krwi do mózgu w Przemyślu. Zastał pochowany na cmentarzu franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej.