\ ks. Bolesław Dzudzewicz

KATOLICY.EU

Ks. Bolesław Dzudzewicz, kapelan wojskowy.

 

Bolesław Dzudzewicz ur. się 27.03.1908 r. w Rakowie koło Mińska. W 1928 r. zdał egzamin dojrzałości w Nowogródku, po czym podjął studia na politechnice we Lwowie. Po dwóch latach przerwał studia i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Pińsku. W 1935 r. przyjął święcenia kapłańskie.

Ks. Dzudzewicz podjął posługę jako katecheta w gimnazjum w Drohiczynie. Po zajęciu Drohiczyna przez wojska sowieckie we wrześniu 1939 r. prowadził tajne nauczanie religii. W raporcie wywiadu Wojsk Pogranicza NKWD napisano o nim, że w kazaniu wygłoszonym podczas świąt Bożego Narodzenia dyskredytował władzę sowiecką i Czerwoną Armię stwierdzając: Naród polski jeszcze nie zginął, będzie żyć i rozwijać się w wolności. W raporcie oskarżono go również o to, że prowadzi aktywnie klerykalną agitację, głownie wśród polskiej młodzieży i uczniów, wykorzystuje do tego celu kościół, w którym wygłasza kazania o antyradzieckiej treści. Organizuje zebrania uczniów, na których przeprowadza antyradzieckie dysputy.

11.01.1940 r. ks. Dzudzewicz został aresztowany przez NKWD w Drohiczynie za tajne nauczanie dzieci religii. Więziony najpierw w Drohiczynie, potem w Brześciu, został skazany 6.08.1940 r. na 5 lat łagrów. Wysłano go do łagru Bierezniaki pod Archangielskiem. W październiku 1940 r. zdołał uciec. Schwytany, został skazany na 10 lat łagrów i skierowany do łagru w Ustwimłagu o zaostrzonym reżimie, położonego w błotnistej tajdze.

Ks. Dzudzewicz odzyskał wolność w grudniu 1941 r. w wyniku amnestii ogłoszonej po zawarciu układu Sikorski – Majski. Natychmiast udał się do Buzułuku, gdzie formowała się polska armia pod dowództwem gen. Władysława Sikorskiego. W styczniu 1942 r. został kapelanem garnizonu w Wriewskaj. Kiedy zapadał decyzja o ewakuacji do Persji, zgłosił gotowość zostania w ZSRS razem z ludnością cywilną. Propozycja została odrzucona przez władze sowieckie. W tej sytuacji razem z całą armią ewakuował się do Iranu, gdzie otrzymał nominację na kapelana 5 dywizji Artylerii a następnie 5 Brygady Piechoty. Przeszedł całą kampanię włoską jako zastępca proboszcza dywizji. Za męstwo wykazane na polu bitwy został odznaczony Krzyżem Walecznych oraz Srebrnym Krzyżem zasługi z Mieczami. Biskup polowy WP Józef Gawlina nadał mu przywileje kanonika.

Po zakończeniu II wojny światowej ks. Dzudzewicz pozostał na emigracji. We wrześniu 1946 r. razem z żołnierzami II korpusu przybył na wyspy brytyjskie. Po demobilizacji w 1949 r. został duszpasterzem Polaków w Swindon. Rok później został duszpasterzem polskim w Cardiff i całej południowej Walii. W 1957 r. został przeniesiony do Wolverhampton, gdzie zorganizował polską parafię. W 1966 r. został proboszczem parafii polskiej w Bristolu. Tu nabył, dzięki ofiarności parafian, którzy zebrali 10 000 funtów i przeznaczeniu na ten cel swoich prywatnych oszczędności wysokości 3 000 funtów, zbór od wiernych wyznania kongregacjonalistów i adoptował go na kościół pw. MB Ostrobramskiej. Kościół został poświęcony w sierpniu 1968 r. przez bpa Władysława Rubina. W 1972 r. został dziekanem dekanatu południowo – zachodniego polskich parafii personalnych w Anglii. W 1979 r. przeżył zawał serca, po czym przeszedł na emeryturę, pozostając w Bristolu. W 1986 r. zamieszkał w domu opieki prowadzonym przez angielskie zakonnice.

 

  Bolesław Dzudzewicz zm. 11.01.1994 r. Został pochowany na cmentarzu katolickim w Bristolu.