KATOLICY.EU

Ks. Aleksander Kornilak, kapelan AK.

 

         Aleksander Kornilak ur. się 24.01.1897 r. w Sokołowie Podlaskim. Jego rodzice, należący do zakazanego w zaborze rosyjskim obrządku unickiego, ochrzcili go potajemnie w lesie. Początkowo uczył się w Sokołowie Podlaskim. W 1913 r. zdał egzamin dojrzałości, po czym wstąpił do wyższego seminarium duchownego w Lublinie. Po reaktywowaniu diecezji podlaskiej, kontynuował naukę wyższym seminarium duchownym w Janowie Podlaskim. W 1919 r. przyjął święcenia kapłańskie.

         Pierwszą placówką duszpasterską ks. Kornilaka był Węgrów, gdzie został wikarym. Wkrótce potem ujawniła się gruźlica płuc. Urlopowany, leczył się w sanatoriach w Rudce koło Mińska Mazowieckiego i Zakopanem. Wyleczony posługiwał jako wikary w kolejno w parafiach: Liw, Korytnica Węgrowska, Węgrów, Sterdyń i Łaskarzew. Posługę duszpasterską łączył z publikowaniem artykułów o życiu na wsi na łamach tygodnika „Wola Ludu”. W 1925 r. został proboszczem nowoutworzonej parafii Marianówka. Wybudował tu drewniany kościół pw. Izydora Oracza. Po czterech latach został przeniesiony do parafii Uhrusk. W 1934 r. został proboszczem w Konstantynowie oraz dziekanem dekanatu Janów Podlaski.

23.03.1939 r. ks. Kornilak został zmobilizowany jako kapelan do 78 pp w Warszawie. Walczył w kampanii wrześniowej, po czym powrócił do Konstantynowa. W czasie niemieckiej okupacji posługiwał jako kapelan Rejonu AK Hołowczyce – Konstantynów – Leśna Podlaska. Posługiwał się wówczas pseudonimem „Wierny”.

10.09.1944 r. ks. Kornilak został aresztowanym przez NKWD. Był więziony w Sokołowie Podlaskim i Białymstoku. 3.12.1944 r. w transporcie 1 500 osób zostały wieziony do obozu dla żołnierzy AK w Borowiczach nad Mstą koło Nowogrodu. W czasie transportu na skutek zimna i głodu zmarło 30% deportowanych żołnierzy. Następnie trafił do obozu Jogła. Jesienią 1945 r. zaczął odprawiać potajemne Msze św. dla żołnierzy AK, w baraku przy zamkniętych drzwiach i wystawionych czujkach. Latem 1946 r. trafił do obozu Kamienka pod Swierdłowskiem. Tu za zgodą władz obozowych prowadził działalność duszpasterską. Ks. Zdzisław Młynarski oceniał: „Według relacji powracających z obozu zaskarbił sobie u wszystkich wielkie uznanie i głęboką wdzięczność za oddanie współtowarzyszom w obozie i całkowite poświęcenia”. Jan Dzieduszycki zapamiętał: „Starszy, około sześćdziesiątki, raczej korpulentny, o poczciwej i poważnej twarzy, był odważnym i upartym sługą Bożym”.

Jesienią 1947 r. ks. Kornilak odzyskał wolność po trzech latach więzienia. Powróciwszy do Polski, zrobione przez więźniów prowizoryczne szaty, naczynia liturgiczne i mszał złożył jako votum na Jasnej Górze. W 1948 r. objął parafię Kąkolewnica. Był nieustannie inwigilowany przez funkcjonariuszy i agentów UBP. Był także ofiarą licznych aktów przemocy ze strony tzw. nieznanych sprawców.

15.12.1955 r. ks. Kornilak został aresztowany i wywieziony do więzienia w Lublinie. Tu spędził pół roku po czym odzyskał wolność. Władze zażądały jednak wówczas jego przeniesienia do innej parafii. Sprzeciw biskupa Ignacego Świrskiego, protesty parafian oraz przemiany polskiego października sprawiły, że władze musiały ustąpić. W 1971 r. przeszedł na emeryturę.

 

Ks. Aleksander Kornilak zm. 8.05.1972 r. w szpitalu w Łukowie. Pochowany został na cmentarzu w Kąkolewnicy.