KATOLICY.EU

Ks. Józef Koziński, duszpasterz Polaków w ZSRR.

 

         Józef Koziński ur. się 4.07.1889 r. we wsi Jezioro koło Winnicy. Czując głos Bożego powołania ukończył seminarium duchowne w Żytomierzu. W 1916 r. przyjął święcenia kapłańskie. W tym samym roku podjął studia w Akademii Duchownej w Piotrogrodzie. Nauki nie ukończył, ponieważ bolszewicy zlikwidowali w 1918 r. Akademię. W tej sytuacji podjął posługę duszpasterską jako wikary w Krzmieńcu. W 1919 r. został katechetą w szkołach miejskich w Żytomierzu. W 1920 r. został administratorem parafii Topory koło Żytomierza.

Po zakończeniu wojny polsko – bolszewickiej i traktacie ryskim, ostatecznie wytyczającym wschodnią granicę II Rzeczypospolitej, ks. Koziński pozostał na ziemiach sowieckiej Ukrainy. W 1925 r. przeniósł się do parafii Różyn i został dziekanem w Skwirze. W 1932 r. objął parafię Fastów k. Kijowa. W związku z licznymi aresztowaniami księży w 1933 r. miał pod opieką 10 parafii.   

19.08.1935 r. ks. Koziński został aresztowany jako administrator parafii Topory w grupie innych 19 osób, w tym 7 księży. Oskarżony został o przynależność do „faszystowskiej kontrrewolucyjnej organizacji rzymsko-katolickiej i unickiego duchowieństwa na prawobrzeżnej Ukrainie”. Ponadto, oskarżono go o to, że „w latach 1933-35 prowadził kontrrewolucyjną robotę specjalnie wśród uczącej się młodzieży, wygaszał z ambony kościelnej kazania zachęcające do kontrrewolucyjnego zachowania się, wspólnie z ( ks. Aloisem – PP) Schönfeldem omawiał faszystowskie plany oderwania sowieckiej Ukrainy od ZSRR, przechowywał u siebie w mieszkaniu kontrrewolucyjną i nacjonalistyczną literaturę”.

14.05.1936 r. ks. Koziński został skazany na 5 lat lagrów i skierowany do północnych łagrów Ucht Iżemskich. Wolność odzyskał 19.08.1940 r., po czym powrócił do parafii Topory. Ponieważ nie otrzymał pozwolenia na pracę duszpasterską, pracował w kołchozie.

Kiedy latem 1941 r. wojska niemieckie zajęły Ukrainę, ks. Koziński został aresztowany na sutek donosu starosty Mielnika i wywieziony do obozu w Ukrainie Zachodniej. Po pewnym czasie został jednak zwolniony, po czym podjął prac duszpasterską w kościele św. Barbary w Berdyczowie. Dojeżdżał także do parafii Topory i Różyn.

Po II wojnie światowej ks. Koziński, nie zdecydował się na przyjazd do Polski i pozostał wśród swoich parafian w ZSRR. Kiedy w 1949 r. władze radzieckie zamknęły kościół w Berdyczowie, odprawiał mszę św. we wsi Chałaim Gródek odległej o 27 km od miasta. W 1953 r. kupił razem z parafianami chatę w Berdyczowie. Po uzyskaniu zezwolenia władz, stworzył w niej kaplicę. Jako proboszcz parafii Berdyczowskiej przez 20 lat opiekował się także parafiami Nowyj Zawod koło Żytomierza.

 

Ks. Józef Koziński zmarł 20.01.1967 r. w Berdyczowie i tam został pochowany.