KATOLICY.EU

Ks. Adolf Krzywicki, duszpasterz Polaków w ZSRR.

 

Adolf Krzywicki ur. się 15.05.1887 r. w Chrapieniewie w Nowogródzkiem. Czują głos Bożego powołania wstąpił do metropolitalnego seminarium duchownego w Petersburgu. W 1910 r. przyjął święcenia kapłańskie. W 1912 r. został wikariuszem  Nowogródku. Po trzech latach biskup przeniósł go do Sum koło Charkowa. Był tam jednocześnie katechetą w Korpusie Kadetów, w szkole realnej, w gimnazjum dla chłopców oraz w I i II gimnazjum dla dziewcząt, a później dziekanem. Nie opuścił powierzonych sobie wiernych pomimo włączenia jego placówki w granice bolszewickiej Rosji. W latach 1923-1933 pracował w Borysowie. Miał pod opieką także par. Ziembin.

4.11.1933 r. ks. Krzywicki został aresztowany w Borysowie. Następnie trafił do więzienia w Mińsku. W piśmie z 22.02.1934 r. Konsulat Generalny RP w tym mieście informował MSZ, że wśród 6 księży aresztowanych na Białorusi w 1933 był także ks. Krzywicki z Borysowa. 24.02.1934 r. wyrokiem trojki OGPU BSSR został skazany na 10 lat łagrów. Zarzucono mu m.in. szpiegostwo, propagandę antysowiecką oraz przegotowywanie oderwania republiki Biłoruskiej od ZSRR.

 2.04.1934 r. ks. Krzywicki przybył z Kirowa do UCHTPIECZŁagu w Komi. W 1935 r. został przeniesiony do USTWIMŁagu w Kotłasie koło Archangielska. W liście do PCK w Moskwie  z 7.10.1935 zwracał się z prośbą o pośrednictwo, aby mógł być zwolniony z łagru. W nieco wcześniejszym liście, z 1.09.1935 r. podawał, że cała jego rodzina żyje w Polsce, i prosił o powiadomienie jego krewnych, aby starali się o wciągnięcie go na listę wymiany więźniów, żeby mógł umrzeć w Polsce. Nie widział, że wymiany  skończyły się definitywnie w 1932 r. Tę samą prośbę ponawiał w liście do PCK z łagru, datowanym 28.04.1937.

W kwietniu 1937 r. ks. Krzywicki trafił do obozu dla inwalidów w UCHTPIECZŁagu. W 1941 r. znalazł się w łagrze Kniaź-Pohost pod Ust' Pot'mą. Ks. Juliusz Kaczorowski spotkał go w listopadzie 1940 r. w łagrze Pot'ma k. Uchty, a nast. w łagrze Kniaź-Pohost. W grudniu 1941 spotkał go w tym ostatnim łagrze również ks. Marian Wojciechowski. W swoich wspomnieniach podaje informację, że dzięki paczkom żywnościowym otrzymywanym od parafian był w stosunkowo dobrej kondycji fizycznej. Obaj polscy kapłani doznali od niego pomocy.

Po tzw. amnestii, na podstawie umowy Sikorski-Majski podpisanej 30.07.1941 r., dotyczącej Polaków deportowanych do ZSSR w latach 1939-1941, po opuszczeniu łagru we wrześniu 1941 ks. Kaczorowski przekazał Ambasadzie Polskiej w Kujbyszewie informację o ks. Krzywickim. Na liście więzionych w ZSSR księży, wręczonej 2.06.1942 r. przez ambasadora RP, Stanisława Kota, zastępcy ludowego komisarza spraw zagranicznych ZSSR Andriejowi J. Wyszyńskiemu, wymieniony został jako Kazimierz Krzywicki, co jest pomyłką, gdyż ks. Kazimierz Krzywicki zmarł w sowieckim łagrze w 1937  r. Niestety zabiegi o jego uwolnienie okazały się nieskuteczne.

Ks. Adolf Krzywicki zmarł 9.11.1942 na zapalenie płuc (dławica) w UCHTPIECZŁagu w miejscowości Wietłosłan, rej. Uchta.