KATOLICY.EU

Ks. Adam Puczkar – Chmielewski, duszpasterz Polaków w ZSSR.

 

Adam Puczkar – Chmielewski ur. się w  1891 r. w Iwieńcu, na kresach I Rzeczpospolitej. Czując głos Bożego powołania wstąpił do Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Petersburgu. W 1916 r. przyjął święcenia kapłańskie. Jego pierwszą placówką duszpasterską była parafia w Bobrujsku licząca 6 880 wiernych, w której został wikariuszem. Później pracował w innych parafiach. W 1920 r. posługiwał jako wikariusz w parafii Irkuck na Syberii. W czasie wojny polsko - bolszewickiej został aresztowany jako zakładnik.

Po zakończeniu wojny polsko – bolszewickiej ks. Puczkar – Chmielewski, razem z grupą innych zakładników, został skierowany do Polski. W Mińsku, na polecenie władz kościelnych, opuścił transport i pozostał w tym mieście na stanowisku proboszcza jednej z parafii. Pracował tam do początku lat trzydziestych XX wieku. Wiadomo, że w 1929 r. dojeżdżał co trzy tygodnie do parafii Kojdanów. Na początku lat trzydziestych dojeżdżał także do parafii Zasław i Wołczkiewicze. W ostatnim okresie pracy przed aresztowaniem miał pod opieką 18 parafii pozbawionych duszpasterzy na skutek aresztowań. W latach 1929-1933, a prawdopodobnie i wcześniej, był proboszczem katedry w Mińsku i opiekunem innych kościołów w tym mieście. Pismo Konsulatu Generalnego RP w Mińsku z 5.09.1930 do MSZ informuje, że po odpuście na św. Rocha 16.08.1930 r. w parafii pod tym wezwaniem, na Złotej Górce w Mińsku, w czasie którego zebrano 1800 rubli, w tym ok. 50 rubli w srebrze, GPU aresztowało 4 członków komitetu kościelnego i parafianina Berezowskiego pod zarzutem uprawiania spekulacji finansowych, a ks. Puczkar-Chmielewski był wielokrotnie wzywany do GPU.

26.07.1933 r. ks. Puczkar-Chmielewski został aresztowany. Wg relacji współtowarzyszy w łagrze uważał, że przyczyną jego aresztowania były kazania, które wygłosił w 1932 r. o głodujących na Powołżu Niemcach, i organizowanie zbiórek na tacę, w obsługiwanych przez niego kościołach, w celu niesienia im pomocy. Wg raportu Konsulatu RP w Mińsku z 22.02.1934 był jednym z 6 księży aresztowanych w 1933 r. na Białorusi. W czasie pobytu w więzieniu był torturowany przez naczelnika 3 oddziału NKWD BSSR, A. M. Gepsztajna. 24.02.1934 r., po 7 miesiącach śledztwa, został decyzją trojki przy stałym Kolegium OGPU BSSR skazany na 10 lat łagrów, za rzekomą przynależność do POW.

1.04.1934 r. ks. Puczkar-Chmielewski został wysłany do łagru w Dmitrowsku, skąd w maju tego roku trafił do łagru w Mitino. W lipcu 1934 r. został skierowany do jednego z łagrów SŁON w Kiem', a dwa miesiące później do łagru na Sołówkach. Po raz ostatni pisał do PCK w Moskwie 1.12.1936. W 1938 r. został skazany na karę śmierci.

 

Ks. Adam Puczkar – Chmielewski został rozstrzelany 1.09.1938 r. Miejsce egzekucji nie jest znane. W październiku 1956 r. został pośmiertnie zrehabilitowany.