KATOLICY.EU

O. Wacław Kołodziejczyk, kapelan cichociemnych.

 

Wacław Jan Kołodziejczyk ur. się 10.07.1909 r. w Dąbrowie Zielonej koło Radomska. W 1922 r., po skończeniu miejscowej szkoły powszechnej, kontynuował edukację w Gimnazjum im. R. Traugutta w Częstochowie. W 1928 r. zdał egzamin dojrzałości. Rok później wstąpił do zakonu jezuitów w Starej Wsi. Po odbyciu nowicjatu, studiował filozofię w Krakowie i teologię w Lublinie. W 1938 r. przyjął święcenia kapłańskie.

o. Kołodziejczyk posługiwał krótko jako duszpasterz we Lwowie. Potem został wychowawcą w Chyrowie. W 1939 r. powrócił do Lwowa, gdzie przeżył obronę miasta przed wojskami niemieckimi i wkroczenie wojsk sowieckich. 29.06.1940 r. został aresztowany w Kołomyi, po czym został zesłany do Bieriezowska na Uralu, gdzie pracował w lesie przy obróbce drewna i zbieraniu żywicy. Dla uwięzionych Polaków był ukrytym duszpasterzem. Helena Tomczyk wspominała: ksiądz ten ma nazywać się Kołodziejczyk. Po kryjomu chodzi od kwartału do kwarta pociesza strapionych, i krzepi nadzieję upadłych na duchu. Opowiadał, że przed Bożym Narodzeniem i Wielkanocą spowiadał na mrozie pod oknem komendanta, kiedy ten spał. A inni czuwali. To było w Bieriezowsku. NKWD dowiedziało się, że jest księdzem, i wsadzili go między Żydów. Ci zaś kpili i szydzili z niego. Ksiądz to jednak to przecierpiał i od amnestii jeździł po kwartałach, gdzie siedzieli Polacy. Poświęcił się dla Rodaków, narażając swe życie w służbie Bogu i Ojczyźnie.

o. Kołodziejczyk odzyskał wolność na mocy układu Sikorski – Majski w sierpniu 1941 r. Następnie został kapelanem rodzin wojskowych w Swierdłowsku z osobistego upoważnienia na piśmie gen. Władysława Andersa. W listopadzie 1941 r. został wydalony przez miejscowe NKWD. W tej sytuacji przybył do Kazachstanu, gdzie pracował jako kapelan ludności cywilnej w Pawłodarze, gdzie przebywało 10 000 Polaków. Wydalony również stamtąd i zagrożony aresztowaniem, przybył do ośrodka Polskich Sił Zbrojnych w Jangi – Jul.  W sierpniu 1942 r. wraz z żołnierzami gen. Andersa opuścił ZSRS. Po przybyciu do Palestyny został kapelanem i katechetą Szkoły Młodszych Ochotniczek.

W 1944 r. o. Kołodziejczyk został kapelanem 15 batalionu
„Wilków”. W szeregach 5 Wileńskiej Brygady Piechoty walczył w kampanii włoskiej. Jednocześnie pełnił obowiązki kapelana „cichociemnych”, zrzucanych na spadochronach do okupowanego kraju. W 1946 r. po demobilizacji, przybył na wyspy brytyjskie, i podjął studia przygotowujące do pracy misyjnej w Afryce. Jednocześnie pracował jako duszpasterz dla Polaków w północnej Walii a potem w Londynie. W tym czasie redagował wydawane przez jezuitów pismo „Sodalis Marianus”.

W 1955 r. o. Kołodziejczyk wyjechał do Rodezji Północnej, gdzie przez 9 lat pracował jako misjonarz. W 1964 r., po doznaniu udaru mózgu, powrócił do Wielkiej Brytanii i podjął posługę wśród tamtejszej Polonii. W 1966 r. został kapelanem Domu i Szkoły Sióstr Nazaretanek w Pitsford. Jednocześnie opiekował się Polakami w Northampton i w Wellinnborouhgh, gdzie doprowadził do powstania Polskiego Domu Parafialnego.  W 1978 r. przeniósł się do osiedla polskiego Penhros. Pod koniec 1982 r., z powodu złego stanu zdrowia, został zwolniony z obowiązków i zamieszkał w szpitalu polskim w Penley. W 1988 r. na wózku inwalidzkim obchodził złoty jubileusz kapłaństwa.

 

o. Wacław Kołodziejczyk zm. 15.01.1991 r.