KATOLICY.EU

Ks. Jan Mauersberger, kanclerz Kurii Polowej WP

 

Jan Mauersberger ur. się 4.09.1877 r. w Warszawie w rodzinie inteligenckiej. Uczył się w kilku warszawskich szkołach. Zagrożony chorobą płuc wyjechał z matką do Algierii. Po odzyskaniu zdrowia, odbył studia teologiczne w Rzymie, zakończone stopniem dra teologii z zakresu prawa kanonicznego. Studiował również filozofię. W 1902 r. przyjął w Rzymie święcenia kapłańskie. Roku później powrócił do kraju. Ponieważ władze carskie nie chciały zatwierdzić go jako katechety, gdyż studia ukończył poza graniami Rosji, zajął się nauką młodzieży na tajnych kompletach. Po ustępstwach caratu spowodowanych rewolucją 1905 r., podjął obowiązki katechety w szkołach polskich. W 1912 r. zetknął się z tajnym skautingiem i odtąd przez całe życie był związany z harcerstwem. W 1914 r. pełnił funkcję kapelana obozu na skautowym kursie instruktorskim w Skolem, w którym uczestniczyli kandydaci na instruktorów ze wszystkich trzech zaborów.

W czasie I wojny światowej ks. Mauersberger opowiadał się za włączeniem harcerzy w działalność POW. W 1915 r. wszedł w skład Naczelnej Komendy Skautowej w Warszawie. W następnym roku, głównie dzięki jego staraniom, doszło do połączenia 4 działających w Królestwie Polskim organizacji skautowych w jeden ZHP, którego komendantem został wybrany. W następnych miesiącach współpracował aktywnie z czasopismami harcerskimi oraz przyczynił się do założenia w Warszawie pierwszej Komisji Dostaw Harcerskich.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości  w 1918 r., ks. Mauersberger służył jako kapelan w wojsku polskim. W 1920 r. kierował akcją oświatową w szpitalach warszawskich z ramienia PCK. W latach 1920 – 24 był kapelanem szkoły podchorążych. W 1934 r. został mianowany kanclerzem Kurii Polowej WP i pełnił tę funkcję do wybuchu wojny. Był zwolennikiem sanacji, rządzącej Polską po zamachu majowym w 1926 r.

Jednocześnie, przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego, ks. Mauersberger czynie działał w harcerstwie. W 1921 r przyczynił się do scalenia organizacji harcerskich z różnych zaborów w jeden ZHP. Dwa lata później został wybrany jego przewodniczącym. Drugi raz na to stanowisko został wybrany w 1927 r. W latach 1924-25 był związkowym kapelanem ZHP. W dowód uznania olbrzymich zasług dla polskiego harcerstwa otrzymał w 1927 r. godność harcmistrza Rzeczypospolitej. Tylko 11 instruktorów i instruktorek dostąpiło tego zaszczytu do wybuchu II wojny światowej.

Ks. Mauersberger założył dla młodzieży harcerskiej prewentorium w Kościelisku, dla akademiczek wzniósł dom w Buczu, dla ludności góralskiej założył mleczarnię udziałową. W swojej pracy wychowawczej z młodzieżą łączył głęboką religijność i gorący patriotyzm z szacunkiem do państwa i jego władz. Cieszył się miłością i uznaniem swoich podopiecznych.

Po wybuchu, 1.09.1939 r., II wojny światowej, ks. Mauersberger nie skorzystał z możliwości ewakuacji, i pozostał w okupowanej Warszawie. Tu objął obowiązki Przewodniczącego ZHP w konspiracji. Poszukiwany przez gestapo zamieszkał w Konstancinie, skąd kierował pracą konspiracyjnego harcerstwa.

 

Ks. Jan Mauersberger zmarł 12.08.1942 r. w Konstancinie. Pochowany został na Powązkach. Był odznaczony Krzyżem Niepodległości oraz Orderem Polonia Restituta. Z papierów pośmiertnych wydano konspiracyjnie w 1942 r. „Komentarz do Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego”. Pisał w nim: Mam być bojownikiem i budowniczym Polski Odrodzonej. Świat zmaga się w walce o najwyższe wartości duchowe. Materializm okazał się zacofaniem i barbarzyństwem. Zepsucie obyczajów, kult siły fizycznej i gwałtu, deptanie wszelkiego prawa i wolności człowieka są konsekwencjami tego Światopoglądu. Natomiast prawdziwe chrześcijaństwo zawiera w sobie zawsze nowe i twórcze pierwiastki życia osobistego i społecznego.
Realizowane konsekwentnie ziści ideały człowieka: wolności i pełni życia osobistego, sprawiedliwości społecznej i kooperacji wszystkich w duchu braterstwa i miłości bliźniego. Polska zawsze stała na straży ideałów wolności i braterstwa.
Zwano ją przedmurzem chrześcijaństwa. Zgodnie z tradycją i charakterem narodowym Polska ma być pionierem w kształtowaniu nowego człowieka i społeczności. Dzisiejsze warunki życia wymagają zdecydowanej postawy. Mam walczyć o moje ideały. Jestem na służbie. Zawsze czujny. Zwarty w sobie. Gotów na wszystko.