WWW.KATOLICY.EU

ks. Walerian Święcicki, kapelan WP

Walerian Święcicki ur. się 14.04.1902 r. w Rutce koło Sokółki. Podczas nauki w gimnazjum w Białymstoku, wstąpił 7.10.1918 r. do POW. Był kurierem na terenie ziemi białostockiej. Uczestniczył  w rozbrajaniu Niemców w listopadzie 1918 r. W marcu 1919 r. wstąpił do Armii Ochotniczej gen. Stanisława BułakBałachowicza. Następnie zdał maturę. Wiosną 1920 r. uczestniczył w wyprawie kijowskiej. W kwietniu 1921 r. został przeniesiony do rezerwy, po czym wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie. W 1923 r. przeniósł się do Seminarium Duchownego w Łucku. W 1927 r. przyjął święcenia kapłańskie.

Ks. Święcicki rozpoczął posługę duszpasterską jako wikariusz w Szumsku. Po roku został administratorem parafii w Kątach. Tu wybudował kościół i Dom Stowarzyszenia Młodzieży oraz założył agencję pocztową. W 1929 r. został administratorem w Ratnie. Po roku skierowany został do Kowla. Tu założył Legię Powstańców Wołyńskich, skupiającą obrońców Wołynia, której został prezesem. W 1931 r. mianowano go wikariuszem w parafii katedralnej w Łucku. W następnym roku został powołany do służby w wojsku polskim jako proboszcz parafii wojskowej w Łucku oaz kapelan miejscowego garnizonu. Był inicjatorem przebudowy kościoła garnizonowego w Łucku.

Ks. Święcicki jako proboszcz 11 Karpackiej Dywizji Piechoty wchodzącej w skład Armii „Karpaty” walczył w kampanii wrześniowej. Przeszedł cały szlak bojowy jednostki. W bitwie pod Sądową Wisznią i w lasach janowskich został ranny. Za wykazaną wówczas odwagę i męstwo otrzymał Order Virtuti Militari V klasy. W uzasadnieniu czytamy: Dnia 11.09.1939 r., jadąc grzebać zabitych żołnierzy 11 DP, zostaje ostrzelany przez Niemców z obu stron drogi. Nie zważając na niebezpieczeństwo, przebija się odważnie przez ogień i ofiarnie spełnia swój obowiązek duszpasterski, po czym bierze udział bezpośrednio w walce pod Birczą, zagrzewając osobistym przykładem żołnierzy do wytrwania. W czasie walk pod Sądową Wisznią i w lasach janowskich, w morderczym ogniu artylerii nieprzyjaciela i jego bombowców, opatruje rannych, spowiada i udziela im absolucji. Jest przy tym kontuzjowany. W boju pod Lelóchówką dn. 18.09.1939 r. zbiera grupkę strzelców i na czele tej grupy naciera na wieś, dając przykład prawdziwej odwagi żołnierskiej. W czasie walk w lasach Brzuchowskich i pod Hołoskiem, ponownie daje dowody męstwa i ofiarności, wyciągając i opatrując rannych; często w bardzo silnym ogniu karabinów maszynowych i artylerii.

Po zakończeniu walk we wrześniu 1939 r., ks. Święcicki przedostał się przez Rumunię do Francji. 15.11.1939 r. mianowano go proboszczem 2 Dywizji Strzelców Pieszych. 3.05.1940 r. został awansowany na stopień majora. Walczył wraz ze swoimi żołnierzami w kampanii francuskiej. 20.06.1940 r. przekroczył granicę szwajcarską, gdzie został internowany. 10 dni później objął funkcję Dziekana Kapelanów Polskich w Szwajcarii. Następnie zorganizował posługę duszpasterską dla blisko 100 obozów, w których przebywali Polacy. W Szwajcarii kierował także referatem akcji katolicko-społecznej i referatem grobów żołnierskich. W drukarni katolickiej we Fryburgu wydał 26 książek oraz liczne modlitewniki, śpiewniki i kalendarze.

Po zakończeniu II wojny światowej ks. Święcicki powrócił do kraju. W grudniu 1945 r. wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego. W lutym 1946 r. został dziekanem Dowództwa Okręgu Wojskowego nr V w Krakowie.

Ks. Walerian Święcicki zm. 30.09.1946 r. w Szpitalu im. Gabriela Narutowicza w Krakowie. Został pochowany w kwaterze wojskowej Cmentarza Rakowickiego.