WWW.KATOLICY.EU

Ks. Mieczysław Tarnawski kapelan WP

         Mieczysław Tarnawski ur. się 24.11.1886 r. w Tartakowie koło Sokala. W 1906 r., jako uczeń Malego Seminarium Arcybiskupiego ukończył VI Gimnazjum we Lwowie i wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego. Jako alumn podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza. W 1910 r. przyjął święcenia kapłańskie.

Ks. Tarnawski podjął studia na Uniwersytecie w Innsbrucku, gdzie w 1912 r. obronił rozprawę doktorską z teologii. Następnie studiował historię Kościoła w Rzymie. W 1913 r. habilitował się z historii Kościoła na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza, po czym podjął pracę jako docent na Wydziale Teologicznym lwowskiej Alma Mater. Jednoczenie pełnił podprefekta w Arcybiskupim Seminarium Duchownym. W 1916 r. został profesorem nadzwyczajnym a trzy lata później zwyczajnym na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza.

Kiedy w lipcu 1920 r. bolszewickie hordy szły na Warszawę, ks. prof. Tarnawski wstąpił do Wojska Polskiego. Jako kapelan 24 pułku ułanów odznaczył się w bitwie pod Kowlem, gdzie po śmieci dowódcy szwadronu, objął dowództwo i wyprowadził szwadron z krzyżowego ognia. Odwagą wykazał się także podczas obrony Zamościa przed kawalerią Siemiona Budionnego. Przy forsowaniu rzeki Horyni samorzutnie dokonał wywiadu na most i mimo trzech ran postrzałowych pozostał w linii do końca. Za bohaterstwo wykazane podczas wojny polsko – bolszewickiej został odznaczony Orderem Virtuti Militarii V klasy. Uroczystość dekoracji odbyła się na palcu św. Ducha we Lwowie z udziałem władz cywilnych i wojskowych. Miesięczna pensję, którą pobierał każdy odznaczony, przeznaczył na cele oświatowe 24 pułku ułanów.

Po demobilizacji 31.10.1920 r., ks. prof. Tarnawski powrócił do pracy dydaktycznej na Uniwersytecie Jana Kazimierza. W 1922 r. został dziekanem Wydziału Teologicznego. Odrzucił propozycję bpa Mariana Leona Fulmana objęcia stanowiska rektora katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ze względu na pogarszający się stan zdrowia.

Ks. prof. Tarnawski łączył działalność naukową z pracą społeczną. Przewodniczył Towarzystwo Wzajemnej Pomocy Kapłanów, działał w polskim Towarzystwie Teologicznym, był członkiem komitetu redakcyjnego „Gazety Kościelnej”. Był autorem wielu prac naukowych m.in. „Studia alumnów józefińskiego Seminarium Generalnego obrządku łacińskiego we Lwowie”, „Powojenne trudności Cerkwi unickiej w Polsce”, „Arcybiskup Józef Bilczewski. Krótki zarys życia i pracy”

Św. Arcybiskup Józef Bilczewski i jego następca abp Bolesław Twardowski wysuwali kandydaturę ks. prof. Tarnawskiego na biskupa sufragana diecezji lwowskiej. Jego kandydaturę odrzuciła Stolica Apostolska wobec sprzeciwu abpa Andrzeja Szeptyckiego, metropolity lwowskiego obrządku greckokatolickiego. 1.02.1926 r. z powodu złego stanu zdrowia zrezygnował z wykładów.

Ks. prof. Mieczysław Tarnawski zm. 21.01.1928 r. we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Janowskim.