WWW.KATOLICY.EU

 

Ks. Władysław Biały kapelan wojska polskiego

 

Władysław Biały ur. się 20.12.1882 r. we wsi Miodusy Perki w powiecie Wysokie Mazowieckie. Po ukończeniu miejscowej szkoły powszechnej i gimnazjum w Łomży wstąpił do Seminarium Duchownego w Warszawie. W 1905 r. przeniósł się do Seminarium w Płocku. Święcenia kapłańskie przyjął w 1909 r.

Ks. Biały posługę kapłańską rozpoczął od prefektury w Lipnie, skąd w 1911 r. przeszedł na wikariat do Mławy. To zorganizował tajną drużynę skatów. W 1913 r. otrzymał wikariat w Porębie nad Bugiem, a po roku - następny w Gaworowie i Nasielsku. Od 1917 r. administrował parafią w Strzegocinie.

6.01.1920 r. ks. Biały wstąpił do wojska polskiego, i podjął posługę jako kapelan Wojskowego szpitala Epidemicznego w Mińsku Litewskim. Następnie został kapelanem 3 pułku piechoty Legionów, w którego składzie walczył w wojnie polsko – bolszewickiej. Za wykazane wówczas męstwo otrzymał Order Virtuti Militari V klasy. W uzasadnieniu jego przyznania czytamy: Jako kapelan pułku w czasie odwrotu znad Berezyny od dnia 7 lipca do 9 sierpnia wycofywał się zawsze ze strażami tylnymi pułku. Udzielał konającym ostatnich Sakramentów Św. i opatrywał rannych. Wśród kul pomagał chorym w marszu, a całym swoim zachowaniem się w dużej mierze wpłynął moralnie na żołnierzy.

 W 1921 r. ks. Biały przeszedł do rezerwy. Dwa lata później został proboszczem w Janowie, tuż przy granicy z Prusami Wschodnimi. Przez 16 lat pasterzowania zrobił tam bardzo wiele. Wydawał „Janowskie Wiadomości Parafialne" pismo które informowało parafian nie tylko o porządku nabożeństw, ale podawało treść kazań, artykuł ideowy, bieżące wiadomości itd. Pierwszy spośród proboszczów wiejskich w diecezji zorganizował w Janowie rekolekcje zamknięte dla gospodyń wiejskich. Będąc miłośnikiem liturgii, rozśpiewał parafię, a w 1932 r. przystąpił do budowy nowego, murowanego kościoła. Jednocześnie udzielał się w pracach społecznych. Był prezesem Dozoru Szkolnego, Prezesem Kółka Rolniczego i Straży Ochotniczej, założył Kasę Stefczyka i wystarał się o lokal dla Agencji Pocztowej, której dotąd w Janowie nie było. Będąc proboszczem na granicy Polski z Prusami, wygłaszał płomienne kazania zagrzewające do miłości Ojczyzny i męstwa wśród niebezpieczeństw.

Kiedy wybuchła II wojna światowa, pomimo ostrzeżeń, ks. Biały pozostał w swojej parafii. 2.09.1939 r. odprawił Mszę św. w intencji zwycięstwa Polski. Kilka godzin później do Janowa wkroczyli Niemcy. 3.09.1939 r. został aresztowany przez SS. Pozwolono mu jeszcze odprawić niedzielną Msze św. dla parafian, po czym przewieziono go do Olsztynka. Pod koniec październiku 1939 r. został osadzony w więzieniu w Ostrudzie, gdzie przez jeden dzień kopał u niemieckiego gospodarza ziemniaki. Po kilku dniach ponownie przewieziono go do Olsztynka. W połowie listopada 1939 r. został umieszczony w klasztorze Franciszkanów w Stoczku. Spotkał się tam z uwięzionymi księżmi z diecezji łomżyńskiej i włocławskiej. Mieli tu uwięzieni duchowni przez jakiś czas względne warunki. Pozwolono im nawet na odprawianie Mszy i odmawianie brewiarza.

W grudniu 1939 r. ks. Biały wraz z innymi księżmi został  przewieziony do miejscowości Hohenbruch koło Królewca. 17.01.1940 r. wezwano księży i znajdującą się tam inteligencję, aby podpisali deklarację, że wyrażają zgodę na wywiezienie ich do Generalnej Guberni. Jeszcze tego samego dnia odwieziono go w grupie około 80 osób do obozu w Działdowie. Tu znosił udrękę obozową razem ze wszystkimi, którzy się tam znaleźli. W kwietniu 1940 r. ludność cywilną wywieziono do obozu w Dachau, a księży pozostawiono w Działdowie.

 

Ks. Władysław Biały zm. 27.05.1940 r. obozie w Działdowie. Okoliczności jego śmierci pozostają nieznane.